Zicht op voormalig houtfabriek Nanninga.
Winneweer had als klein dorp een tweetal grote fabrieken omsloten in haar dorpskern, te weten de houtfabriek en de steenfabriek.
Beide fabrieken zijn er niet meer, maar hun restanten zeker nog wel. Zo zie je naast de fabriek ook dat het Damsterdiep ervoor aangepast is, en een zwaaikom voor de schepen aangelegd is. Dit zie je terug als je het pad doorloopt tot aan het Damsterdiep
Houtfabriek Nanninga.
Nanninga was in de 20e eeuw een belangrijke fabriek van Keukens en kasten, ook de afdeling massief houten parket was een begrip. Het bedrijf zorgde voor veel werkgelegenheid.
In het begin werd gewerkt met een windzaagmolen, later in 1855 kwam er een een stoommachine en nog later werd alles elektrisch aangedreven. Vandaaruit groeide de grootste houtzagerij die de gemeente ooit gekend heeft. Rond 1900 werd de zagerij gekocht door Derk Nanninga uit Uithuizermeeden. In 1928 kreeg het bedrijf de naam N.V.Nanninga’s Houthandel, in de eerste decenia van de 20 ste eeuw werkten er 30 mensen. Het bedrijf dreef op beperkte schaal handel met België en Duitsland.
De fabriek is in 1981 failliet verklaard, het was toen al een tijd geleden door een andere firma overgenomen.
Daarna heeft een wormenkwekerij in het pand gezeten, dat werd geen succes met name vanwege de stank en insectenoverlast voor de inwoners van Winneweer.
Inmiddels is het pand in gebruik bij Auto-Onderdelen Recycling Bedrijf Gebr. Van Essen een internationaal werkend bedrijf voor gebruikte en nieuwe auto-onderdelen
Historielijst:.
Hinderwetvergunningen 1855, Winneweer
Stoomhoutzaakmolen, J.T. Houtman 1875
Winneweer, Houtzagerij, D. Nanninga 1894
Winneweer, Stoomhoutzagerij, D. Nanninga 1900-1909
Winneweer, Houtzagerij, fa Nanninga 1940-1949
Winneweer, Houthandel, Fa Nanninga 1960-1969
Winneweer, Stadsweg 88, Vloer- en Keukenhandel, Nanninga (bron: Kruiswijk, 2005)
Winneweer
Winneweer bestond aanvankelijk uit enkele boerderijen op een inmiddels afgegraven wierde ten zuiden van het huidige dorp. Het huidige Winneweer is een relatief jonge industriële nederzetting langs het Damsterdiep, een lintdorp dat is ontstaan rondom een houtfabriek en een steenfabriek. De oorspronkelijke bedrijven zijn in de loop der tijd verdwenen. De oude fabrieksgebouwen bieden nu ruimte aan andere bedrijven en activiteiten. Op onderstaande foto is goed te zien hoe groot het fabrieksterrein was met aan de achterzijde te inmiddels afgebrande boerderij.
Winneweer Ontstaansgeschiedenis:
De plaats is genoemd naar een herberg aan de in 1650 aangelegde trekweg langs het Damsterdiep. De toelichting bij de kaart van Hieronymus Sweerts uit 1668 spreekt voor het eerst over Winneweer, “een Logys-plaets en half weegen Delf-zijl”. Tenminste vanaf 1777 zetelde hier een overrechter, later notaris. Rond 1840 wordt Winneweer beschreven als "een gehucht met een welbekende, oude herberg aan het Damsterdiep". De naam Winneweer heeft vermoedelijk te maken met de bocht (wende) in het Damsterdiep op de plek waar de Fivel via het sluisje van Muda in het Damsterdiep uitmondde. Volgens een naamgevingssage dankt het dorp zijn naam aan de trekschuiten die van Groningen naar Delfzijl en vice versa voeren. Wanneer men halverwege de route was, werd er gezegd: "Wie winnen weer" oftewel "we winnen weer terrein". Een andere sage verbindt de naam aan het wegvoeren van de kerkklokken van Appingedam naar Groningen in 1580. Halverwege zouden de Groningse wagens in de modder hebben vastgezeten. Toen ze weer loskwamen, riep men: "Wie winnen weer!".
Winneweer ligt op de grens van de gemeenten Ten Boer en Loppersum, in de uiterste noordoosthoek. Tot aan de grootschalige herindeling in de provincie Groningen in 1990 was het dorp zelfs verdeeld over de beide gemeenten. De provinciale weg Groningen – Delfzijl loopt door 'de achtertuin' van het dorp, maar Winneweer heeft hierop geen rechtstreekse aansluitingen. Winneweer telt ongeveer 130 inwoners. Winneweer ligt in een gebied waarin het landschap getekend is door de meanders van de oude Fivel. Voor 1850 was er nauwelijks sprake van bebouwing. In de begintijd zijn er uitsluitend een paar huizen en boerderijen. Daar komt na 1850 snel verandering in door een stuk industriële ontwikkeling. In 1858 vestigt zich een houthandel, genaamd Nanninga, bij de stoomzaag- en korenmolen. De houthandel breidt gestaag uit (tot moderne keukenfabriek) waardoor een complex van gebouwen ontstaat. De eerste structurele woningbouw hangt ook nauw samen met deze houthandel. Tot in de jaren tachtig stond er naast de keukenfabriek nog een steenfabriek aan de rand van het dorp. Beide fabrieken hadden een schoorsteenpijp waardoor de aanblik vanuit het ommeland erg kenmerkend was. Eén van de pijpen is helaas opgeblazen waardoor de aanblik veranderd is. In de voormalige steenfabriek bevindt zich nu een café, een vlooienmarkt, een loon- en grondverzetbedrijf en een slagerij. In de oude timmerfabriek annex keukenfabriek van Nanninga is nu één van de modernere autostrippingbedrijven van Nederland gevestigd. In het landschap rond Winneweer zijn nog restanten van de Fivelloop herkenbaar aanwezig, mede doordat het Damsterdiep een deel van een oude meander volgt. In 1901 komt er een stoomzuivelfabriek. De uitbreiding van het dorp tussen 1850 en 1940 vindt voornamelijk plaats in het lint langs de Rijksweg, die parallel loopt aan het Damsterdiep. Na 1940 worden er maar incidenteel huizen bijgebouwd. Daardoor ademt Winneweer in de structuur nog de sfeer van oude tijden.
Ruimtelijke karakteristiek Winneweer ligt in een bocht van het Damsterdiep. De bebouwing is gerealiseerd langs de Stadsweg, de historische verbinding tussen Appingedam en Groningen. De Stadsweg gaat hier over het Damsterdiep. Langs het Damsterdiep volgt de andere wegverbinding die door het dorp loopt, de Rijksweg, de loop van het water. Aan beide straten staat kleinschalige woonbebouwing van meestal één laag met kap. De percelen tussen Stadsweg en Damsterdiep zijn relatief diep, waardoor diepe tuinen zijn ontstaan. Aan de zuidkant van het dorp loopt de N360. Structuurkaart Winneweer Aan de Stadsweg ligt een groot bedrijfscomplex. Hier bevindt zich nu een handel in auto-onderdelen en -materialen. Hierbij bevindt zich ook een werkplaats. Ontsluiting van het perceel is via de Stadsweg. Buiten het dorp bevindt zich nog enige bebouwing in de vorm van een café, enkele woonhuizen en een ander groot bedrijfscomplex. Dit was de steenfabriek. Tegenwoordig zijn hier een café, een vlooienmarkt, een loonbedrijf en een slagerij gevestigd. Met name de vlooienmarkt kent een behoorlijke verkeersaantrekkende werking. Het terrein is groot genoeg om deze op te vangen. Aan de noordkant van de Rijksweg en in de bocht van het Damsterdiep aan de zuidkant zijn twee agrarische bedrijven gelegen. Het dorp ligt in het open landschap en op diverse plaatsen in het lint zijn er vanaf de Rijksweg doorzichten op het landschap. Aan de zuidkant ligt een ruilverkavelingsbosje..
Deze cache is mede mogelijk gemaakt door:
