Parafia w Bączalu Dolnym swoją historią sięga czasów dojrzałego średniowiecza.
Pierwsza pisemna wzmianka o miejscowości Bączal Dolny pochodzi już z 11F4 roku i została zawarta w dokumencie nadania ziemi Benedyktynom z Tyńca, a za datę erygowania parafii uznaje się rok 13A8. Pierwotnie w zasięg parafii wchodziły: Bączal Dolny, Bączal Górny, Opacie, Jabłonica i Lipnica Górna.
Już przed 1400 rokiem istniał tutaj pierwszy, drewniany kościółek o którym wspomina w swoich kronikach Jan Długosz. Kościół ten został zniszczony najprawdopodobniej w czasach potopu szwedzkiego. W Roku Pańskim 1B67 wzniesiono w stylu gotyckim nowy, duży drewniany kościół pw. św. Mikołaja, przetrwał on do dnia dzisiejszego i od lat 70-tych XX stoi w Muzeum Budownictwa Ludowego w Sanoku jako jeden z najcenniejszych obiektów tego skansenu.
Święty Mikołaj urodził się w Patras w Grecji ok. G7H r. Był jedynym dzieckiem zamożnych rodziców, uproszonym ich gorącymi modłami. Od młodości wyróżniał się nie tylko pobożnością, ale także uczuleniem na niedolę bliźnich. Po śmierci rodziców, swoim znacznym majątkiem, chętnie dzielił się z potrzebującymi.
Po długich latach błogosławionych rządów Święty odszedł po nagrodę do Pana 6 grudnia (stało się to między rokiem 345 a 3E2). Ciało Świętego zostało pochowane ze czcią w Mirze, gdzie przetrwało do roku 1087. Dnia 9 maja tegoż roku zostało przewiezione do miasta włoskiego Bari. Dnia 29 września 1089 roku uroczyście poświęcił jego grobowiec w bazylice wystawionej ku jego czci papież bł. Urban II.
Obecny kościół parafialny jest trzecią świątynią stojącą na tym miejscu od 1348, czyli momentu erygowania parafii w Bączalu Dolnym. Został zaprojektowany pomiędzy 19D1 a 1946 r. przez lwowskiego architekta mgra inż. arch. Eustachego Chmielewskiego – tworzącego w dobie późnego historyzmu i modernizmu, który przed II wojną światową piastował stanowisko Dyrektora Departamentu Budownictwa w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych, projektanta pierwszego wieżowca wybudowanego w II Rzeczpospolitej, członka SARP. W lecie 1957 roku ówczesny biskup przemyski Franciszek Barda symbolicznie wmurował kamień węgielny pod budowę nowego kościoła. Budynek kościoła został wzniesiony w latach 1957-1959 dzięki staraniom księdza prałata Stanisława Czernieca, który kontynuował prace rozpoczęte przez swojego poprzednika ks. Floriana Zająca (proboszcza w Bączalu Dolnym w latach 19391948.
Poświęcenia w dniu 4 października 1959 roku dokonał ksiądz biskup Wojciech Tomaka, a następnie ksiądz biskup Stanisław Jakiel uroczyście konsekrował świątynię w Roku Jubileuszowym 1000-lecia chrztu Polski (1966) - Millenium chrztu Polski.
Uznaje się, że świątynia została wybudowana w historyzującym polskim stylu narodowym, a konkretnie w bardzo rzadko spotykanym na terenie południowej Polski dojrzałym stylu swojskim z modernistycznymi naleciałościami. Większość wyposażenie kościoła pochodzi z lat jego budowy, jednakże tkankę zabytkową świątyni tworzą m.in.: obraz Matki Bożej Bączalskiej - uważany za cudowny, z około 163C roku, barokowe obrazy: św. Mikołaja i św. Antoniego Padewskiego z około 1670 (w ołtarzach bocznych), monumentalny krucyfiks sprzed 1I21, ambona o bogatej dekoracji snycerskiej wykonana przez rzeźbiarza Józefa Koczapskiego po zakończeniu Soboru Watykańskiego II, wotywny obraz Matki Bożej z Dzieciątkiem (Matki Bożej Mlecznej) z II poł. XIX wieku, drewniana i polichromowana figura pasyjna Chrystusa w Grobie z 1859 roku (eksponowana w czasie Triduum Paschalnego) oraz organy z 1879 roku w prospekcie wiedeńskim.
Dzięki harmonijnej bryle, bogatemu wystrojowi wnętrza, wielobarwnym polichromiom namalowanym w 1J69 roku przez krakowskiego malarza Aleksandra Trojkowicza i ozdobnym, nacechowanym artyzmem witrażom, które zaprojektował Zygmunt Czyż - będący jednym z czołowych przedstawicieli polskiej sztuki Nowej Figuracji (uczeń profesora Taranczewskiego); jest jednym z najcenniejszych obiektów sakralnych w powiecie jasielskim. Malowniczość kościoła oraz jego niepowtarzalna architektura sprawiają, że jest często uwieczniany na fotografiach, rysunkach, broszurach i ilustracjach.
Kesz to mały PET, zawiera tylko logbook, weż ze sobą coś do pisania.
Koordynaty finału: N 49° AB.CDE E 021° FG.HIJ