POLSKI OPIS
Miejsce
Kościół filialny pw. św. Michała Archanioła z XIII w., wybudowany w stylu romańskim, wraz z kościołem w Budzistowie stanowi jeden z najstarszych obiektów sakralnych na ziemi kołobrzeskiej. W XV lub XVI w. uległ rozbudowie przez dobudowanie wieży. Jest on murowany z kamieni polnych, częściowo otynkowany, jednonawowy, na planie prostokąta z niewyodrębnionym prezbiterium zamkniętym półkoliście. Wieża drewniana, konstrukcji słupowej, odeskowana pionowo, w ostatnim czasie poddana remontowi. Strop kościoła płaski – belkowany. Chór muzyczny wsparty na drewnianych słupach. Dach dwuspadowy, kryty dachówką. Nad wieżą namiotowy, przechodzący w ostrosłup, zakończony kulą i krzyżem, kryty gontem. Zabytkowy wystrój kościoła stanowią: witraże w oknach z herbami Manteufflów i Stojenthinów z XVI w. Żyrandol z XIX w. mosiężny w połączeniu z majoliką. Teren przykościelny ogrodzony jest murem z kamieni polnych i obsadzony lipami, jesionami i pojedynczymi kasztanowcami. Kościół zachował do dziś swój średniowieczny romański styl. Dodatkową ciekawostką są wyryte w kamieniu w południowej stronie kościoła dwie dłonie.
Sama miejscowość Unieradz była po raz pierwszy wzmiankowana w 1266 r. jako Neurese, kiedy to biskup kamieński Herman von Gleichen sprzedał wioskę klasztorowi w Dargun. Natomiast ciągłość osadnicza na tym terenie, potwierdzona badaniami archeologicznymi, zaczyna się od czasów przedhistorycznych, m.in. znaleziska z okresu brązu.
Kolejne informacje o Unieradzu pochodzą z dokumentów XVII-wiecznych. W 1615 r. Książę Kazimierz hołduje Jurgena von Froreicha z Unieradza. Ten kolei w 1630 r. sprzedaje wieś radcy książęcemu Simonowi Fischerowi. Po pokoju westfalskim i podziale Księstwa Pomorskiego wieś wchodziła w skład Brandenburgii, potem Prus i Niemiec.
W drugiej połowie XVII w. właścicielem wsi stał się ród von Mantueffel. W roku 1794 majątek kupił od Heinricha Christopha von Manteuffel i jego żony Elizabeth Emeranti (de domo Munchow) starosta – landrat i asesor sądu dworskiego oraz burmistrz Kołobrzegu Ewald Joachim von Eichmann. W następnych latach Unieradz uległ podziałowi na różne majątki.
Według danych z 1910 r. Unieradz liczył 347 mieszkańców. Był siedzibą okręgu (Amt) obejmującego Siemyśl oraz Nieżyn. Należał do parafii ewangelickiej w Siemyślu. Od 1945 r. wchodzi w skład Polski. W latach 1950 – 1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa koszalińskiego.
Skrytka
Skrytka rozmiaru małego ukryta w bezpośrednich okolicach kościoła.
Zabierz coś do pisania. Bardzo proszę o delikatne podejmowanie skrytek oraz ich późniejsze zamaskowanie - niech służą jak najdłużej.
ENGLISH DESCRIPTION
About this spot:
St Michael’s Church in Unieradz was built of fieldstone as a small, single-nave structure with a small, semi-circular, separate chancel. In the 16th century the church was extended by adding a wooden postconstruction tower. The church has preserved its Romanesque character until today. In the basement of the temple wall a big stone can be seen with big ‘mysterious’ hands on it, most probably a symbol (a coat of arms), of the guild or the master who built the church. A small church in Unieradz is considered the second oldest, after the church in Budzistowo, sacred shrine in Kołobrzeg Land. Thanks to the commitment of local community members, the church has just been restored.
The cache:
Small container, please take a pen. Please hide the container in the exact place and in the exact position you found it, and make sure its invisible.
Źródła:
Powiat kołobrzeski – rys historyczny.Tekst: Robert Śmigielski.
Przewodnik turystyczny - Szlakiem dawnych rodów Pomorskich.
Przewodnik - Szlakami otwartych kościołów dorzecza Parsęty.
Wikipedia.