Zapraszam na leśny spacer w powiecie mikołowskim.
Spacer prowadzi leśnymi drogami po fragmencie dawnej puszczy pszczyńskiej znajdującym się obecnie w trzech miastach powiatu mikołowskiego. Wędrujemy przez lasy Mikołowa, Orzesza oraz Łazisk Górnych. Serię prowadziłem pieszo ale nadaje się także do przejechania rowerem pod warunkiem że cyklista nie boi się zbrudzić i czasem przenieść rower nad zwalonym drzewem. Główną ideą powstania serii jest zaproszenie na piękny leśny spacer, podczas którego spędzicie parę godzin na łonie natury i znajdziecie łatwe i przyjemne kesze bez wielkich utrudnień.
Powiat Mikołowski został powołany do życia w 1999 roku. Nigdy wcześniej nie istniał na mapie administracyjnej Polski, więc jest powiatem nowym.
Historia ziem powiatu mikołowskiego związana jest z dziejami księstwa raciborskiego, a później pszczyńskiego. Miasto Mikołów było grodem warownym, co wyjaśnia dokument księcia Kazimierza Opolskiego z 1222 roku, nadający przywileje biskupowi wrocławskiemu, w którym wśród świadków wydarzenia wymienia się nazwisko hrabiego Andrzeja, kasztelana z Mikołowa (K. Prus; Z dziejów Mikołowa i jego okolic, Mikołów 1932).
Na ziemiach, które obecnie wchodzą w skład powiatu, zawiązało się niegdyś Towarzystwo Białego Rycerza, co również jest potwierdzone historycznie. Do tych faktów nawiązuje symbolika herbu Powiatu Mikołowskiego. Przedstawia on w polu czerwonym postać rycerza trzymającego tarczę herbową. W herbie umieszczono najważniejsze historyczne symbole regionu. Są to: orzeł Piastów Śląskich, postać rycerza zbrojnego nawiązująca do sylwetki księcia opolskiego oraz barwy: złota i błękitna. W kompozycji herbu zaakcentowano także tradycje walk o niepodległość narodu, co odzwierciedlać mają barwy biała i czerwonym. /źródło www.mikolowski.pl
Leśny spacer Nr 19 Góra Św. Wawrzyńca
Kesz zlokalizowany jest w Orzeszu.
Góra św. Wawrzyńca − wzniesienie na terenie miasta Orzesze w pobliżu granicy z Łaziskami Górnymi 357 m.n.p.m..
Miejsce to pamientam z dziecinstwa na górze stała drewniana wież obserwacyjna pamiątka po stacjonowaniu w tym miejscu wojska Armi Czerwonej. Po wojnie w tym miejscu był posterunek obserwacyjny z opowieści babci podobno nawet stał tam czołg. Później wieża funkcjonowała jako dostrzegalnia pożarowa a na przełomie wieków została rozebrana. Na miejscu można jeszcze odnaleźć fundamenty wieży.
Niestety łuska po pocisku moździerzowym, która pierwotnie mieściła kesza została skradziona. Obecnie kesz ukryty jest w młodniku w pniu ponad metrowej średnicy, 20m za znakami szlaku koloru niebieskiego i żółtego