Uwaga! Atrybut Field Puzzle nie znalazł się wśród atrybutów bez powodu! By rozwiązać zagadkę, udaj się na współrzędne początkowe! Formuła do obliczenia finału znajduje się na samym dole.
Zanim przedstawię formułę, parę słów na temat zwyczajów dotyczących picia tego wspaniałego napoju w różnych częściach świata:
W Wielkiej Brytanii oraz Irlandii występuje tea time - odpowiednik naszego podwieczorku, przerwa na lekki i posiłek i herbatę między 15:00 a 17:00. Legenda głosi, że został on zapoczątkowany w XVIII wieku przez księżną Bedford – Annę Marię Russell. W tym okresie istniały tylko dwa posiłki: śniadanie oraz obiadokolacja. Księżna wprowadziła zwyczaj podawania wczesnym popołudniem lekkiej przekąski z herbatą. Posiłek taki był podawany na niskim małym stoliku. Z czasem zwyczaj ten rozpowszechnił się w kręgach arystokracji.
W Japonii ceremonia picia herbaty jest bardziej podniosła - nosi ona nazwę chanoyu (dosłownie - wrzątek na herbatę). Z reguły herbatą zaparzaną wtedy jest matcha. Chanoyu ma długą historię, sięgającą XV wieku. Twórcą koncepcji chanoyu był Shukō Murata oraz jego następcy: Jōō Takeno i Rikyū Sen. Ceremonia odbywa się w zbudowanym według specjalnych reguł i znajdującym się w ogrodzie pawilonie (cha-shitsu). Ogród, droga do pawilonu i pawilon powinny być stworzone tak, by zapewnić piękno i harmonię, co pozwoli na oderwanie się od życia zewnętrznego. Po wejściu do ogrodu uczestnicy ceremonii myją ręce w źródlanej wodzie znajdującej się w specjalnej misie. Obmycie rąk symbolizuje przemycie duszy, aby przygotować ją do ceremonii. W pawilonie goście podziwiają dekorację tokomy, czyli wnęki, w której umieszcza się obraz, kaligrafię lub kompozycję kwiatową. Potem gospodarz (mistrz ceremonii) wsypuje sproszkowaną herbatę Matcha do miseczki, a następnie zalewa ją wodą i ubija bambusową trzepaczką aż na jej powierzchni pojawi się piana. Gdy herbata jest już gotowa goście spożywają ją z jednego naczynia, a potem każdemu z gości osobno podawana jest herbata usucha.
W Tybecie herbatę pije się w sposób zupełnie inny niż w Europie, gdyż stanowi ona dla Tybetańczyków nie tyle napój, co rodzaj pożywienia. Najczęściej używają herbaty prasowanej (w postaci cegiełek). Napar przygotowują wrzucając ok. 50-70 gram suchej herbaty na litr wody. Do tak przygotowanego naparu dodają 100-150 gram stopionego masła z mleka jaka i doprawiają do smaku solą. Następnie wszystkie składniki naparu ubija się aż do uzyskania jednorodnej konsystencji-w ten sposób powstaje napój zwany czasuma. Ponieważ zawiera on tłuszcz, pomaga zregenerować siły i ułatwia funkcjonowanie w klimacie wysokogórskim. Suchą prasowaną herbatę dodaje się też do potrawy zwanej czambu-rozciera się ją z mąką jęczmienną masłem jaka i solą.
Źródła: http://www.herbaciani.pl/tradycja-picia-herbaty.html, https://pl.wikipedia.org/wiki/Japo%C5%84ska_ceremonia_picia_herbaty, https://pl.wikipedia.org/wiki/Tea_time
Pojemnik etapowy jest prezentem od pewnego krakowskiego lokalu - akurat nie herbaciarni ;)
Współrzędne finałowe:
52 15.[pu'er][oolong][Chai Naranja]
20 54.[huángchá][matcha][Baihao Yinzhen]