Torfowisko zajmuje rozległą dolinę między wydmami. Torf w znacznej części został tu wyeksploatowany. Jednak w miejscach gdzie nie był pozyskiwany jego miąższość wynosi 1,5 m, maksymalnie zaś 3,5 m. Pod pokładami torfu znajduje się gruba warstwa osadów pojeziornych. Ich miąższość w niektórych miejscach przekracza 2 m.
Szata roślinna rezerwatu jest bardzo bogata. Stwierdzono tu 13 zbiorowisk roślinnych, w tym: szuwarowe, torfowiskowe, zaroślowe, łąkowe, leśne, ruderalne-na dawnym wysypisku śmieci. Najcenniejszym zbiorowiskiem w rezerwacie jest mszar torfowcowo-wełniankowy. Płaty tego zbiorowiska zachowały się w centralnej, najmniej zniekształconej części obiektu. Dalsze osuszanie i eutrofizacja podłoża na torfowisku powoduje, że mszar jest wypierany przez roślinność szuwarową lub leśną. Znaczną powierzchnię rezerwatu zajmują wyrobiska potorfowe, które znajdują się w różnych stadiach sukcesji wtórnej. Najmłodsze torfianki, które wypełnione są brunatną wodą, porasta roślinność szuwarowa. Występuje w nich mozaika zespołu pałki wąskolistnej i trzciny pospolitej. W nieco starszych zagłębieniach wytworzyły się pływające torfowce i splątane kłącza roślin bagiennych takich jak: trzcina pospolita i czermień błotna. Najstarsze zagłębienia, w których głębokość wody nie przekracza 20 cm wypełnia mszar złożony z torfowca odgiętego i wełnianki wąskolistnej. Na nie eksploatowanych częściach torfowiska rozwinął się mszar z wełnianką pochwową. Niestety w wyniku obniżania się poziomu wód gruntowych roślinności wysokotorfowiskowej jest coraz mniej i istnieje obawa, że za kilkadziesiąt lat obszar ten będzie porośnięty lasem. Dlatego najważniejszymi czynnościami powinny być: zahamowanie odpływu wody, wycinanie pojawiających się drzew i krzewów na terenie mszaru i wycinanie w zaroślach wszystkich drzew i krzewów powyżej 3m.
W rezerwacie jest 7 gat. roślin chronionych: rosiczka okrągłolistna, kukułka szerokolistna, bagno zwyczjne, kalina koralowa, kruszyna pospolita, porzeczka czarna, konwalia majowa. Są również gat. zagrożone i rzadkie: pływacz drobny i zwyczajny, modrzewnica zwyczajna, żurawina błotna, jastrzębiec gładki.Gatunkami ekspansywnymi, niebezpiecznymi, bo zarastającymi torfowisko są; dąb czerwony, czeremcha amerykańska, klon jesionolistny.
Fauna rezerwatu jest również bardzo ciekawa i bogata, rezerwat jest ostoją ptactwa wodno-błotnego. Naliczono 68 gat. ptaków żyjących w rezerwacie, wśród nich gat. specjalnej troski, rzadko występujące: kropiatka, wodnik, dzięcioł średni, łabędź niemy, błotniak stawowy, kszyk, świerszczak
Wśród płazów występują: żaba jeziorkowa, wodna i trawna, ropucha szara i zielona, rzekotka drzewna, kumak nizinny, traszka grzebieniasta i zwyczajna.
Gady reprezentują tylko: jaszczurka zwinka i żyworodna.
Do ssaków żyjących w rezerwacie należą: jeż, kret, ryjówka aksamitna, lis łasica, zając szarak, nornica ruda, piżmak amerykański, mysz leśna i polna, wiewiórka, dzik, sarna.
Zagrożenia:
- wysypywanie śmieci z sąsiadujących z rezerwatem posiadłości
- nadmierna penetracja przez grzybiarzy i wędkarzy
- pożary
- odwadnianie terenów wokół rezerwatów
- zaniechanie powstrzymywania sukcesji roślinności zaroślowej i bagiennej
Celem ochrony tego rezerwatu jest zachowanie dla badań naukowych, dydaktyki i kultury unikalnego w tym regionie torfowiska wysokiego z bogatą i różnorodną roślinnością.
Ze strony Nadleśnicwa Grotniki Możemy dowiedzieć się też o ścieżce przyrodniczej:
"Ścieżka, która powstała wokół rezerwatu „Torfowisko Rąbień" została tworzona z pomocą organizatorów Festiwalu Filmów Przyrodniczych im W. Puchalskiego i Urzędu Miasta Aleksandrów Łódzki. Na ścieżce ustawiono 4 tablice przedstawiające historię powstawania torfowiska, kosz na śmieci i ławki. Ze ścieżki tej korzystają przede wszystkim mieszkańcy Aleksandrowa Łódzkiego."
Współrzędne wskazują miejsce ukrycia pojemnika poza terenem rezerwatu.
Wycieczkę proponuję zacząć od parkingu gdzie można dojść pieszo lub dojechać rowerem.
Skrzynka to pojemnik PET. Zawiera tylko logbook - weź coś do pisania.