Elektrownia wodna Rutki
Najstarsza (obok straszyńskiej uruchomionej 2 tygodnie wcześniej) z raduńskich elektrowni wodnych położona w pobliżu Żukowa o mocy instalowanej 440 kW wytwarzanych przez 2 turbozespoły, której budowę rozpoczęto w kwietniu 1909 roku, a zakończono w dniu 19 listopada 1910 roku.
Budynek elektrowni (fot. Szydłobus)
Elektrownia wodna w Rutkach to zalążek elektryfikacji na Kaszubach. W tej miejscowości, dogodnie położonej u wylotu jaru Raduni, była naturalna możliwość wykorzystania energii wód rzeki i budowy zakładów przemysłowych napędzanych kołami wodnymi. Jeszcze przed wybuchem wojny sieć energetyczna elektrowni w Rutkach została połączona z linią do Gdyni (z elektrowni Gródek-Żur), stając się z czasem częścią większego systemu energetycznego Pomorza. Dzisiaj obiekt w Rutkach pełni funkcję lokalnej elektrowni, która w pełni sprawna i czynna stanowi zabytek techniki XX wieku. Z elektrownią sąsiaduje piękny kratownicowy most kolejowy wysadzony pod koniec wojny przez wycofujących się Niemców. Dziś linia kolejowa jest nieczynna, most zaś użytkowany jest przez miłośników wspinaczki skałkowej którzy na jego filarach wytyczyli trasy wspinaczkowe.
Dane techniczne elektrowni: moc instalowana 440 kW, spad 12.2 m
W skład hydrowęzła Rutki wchodzą:
- zapora ziemna (dług. 78m, wys. 12m) uszczelniona ekranem gliniastym
- kanał i sztolnia doprowadzające wodę (łączna długość 154 m)
- przelew burzowy ze spustem dennym zamykany zasuwą płaską drewnianą
- kanał burzowy z kaskadami o długości 230 m
- kanał odpływowy dług. 300 m
- budynek elektrowni
Budowa elektrowni
Pojemnik typu PET. BYOP :)