Op grote hoogte: Kyrgystan
Het is weer tijd voor een nieuwe reis puzzel van Dunaghiri.
Deze reizen gingen u al voor
De formule is weer als gebruikelijk. Alle antwoorden stapeltellen tot 1 cijfer. Schrijfwijze in deze keer in het ENGELS (ivm vertaal discussies met vertalingen uit het Cyrilisch schrift) tenzij anders aangegeven. Namen zonder toevoegingen zoals “kasteel” “toren” “nationaal park” of dergelijke, want die kan je ook in vele talen schrijven. (tenzij anders aangegeven)
Foto’s zijn zoals gebruikelijk weer zelfgemaakt, dus niet van professionele kwaliteit.
Deze reis brengt je naar Kyrgystan of Kyrgizië.
Kyrgizië is een land in centraal Azië. Het heeft een oppervlakte van zo’n 5 keer die van Nederland, waarvan de helft hoger ligt dan 3000m boven zeeniveau. Het land heeft officieel nog geen 6mln inwoners, waarvan er ook nog eens meer dan 3mln in het buitenland wonen. (met name Rusland).
Je kan hier dus echt in alle rust reizen.
Van oudsher zijn de Kyrgiziërs een Siberisch nomaden volk dat zich in de 8e eeuw in deze regio gevestigd heeft. Eeuwen lang leefden ze onder heersing van de Mongoolsche krijgsheren.
In de 18e eeuw werden ze tijdens de Qing-Dynasty veroverd door de Chinezen, en daarna geannexeerd door de Russen.
Hoewel het een officieel “turks” volk is, en de taal een “turkse” taal is vertonen ze meer gelijkenis met Mongolen of Chinezen (persoonlijke observatie)
De religie is 75% Islamitisch. Opgelegd in de 18e eeuw. Maar de Kyrgizen zijn niet praktiserend. Zeker de nomaden op het platte land niet. De overige 25% zijn Orthodoxe russen en Katholieken.
Na de onafhankelijkheid van de Sovjet Unie kent het land een hoge mate van corruptie (daarvoor waarschijnlijk ook al), maar daar merk je als toerist weinig van. Tenzij je, zoals ik, zelf door het land rijdt. Dan wordt je nog wel eens door de politie aangehouden, op zoek naar omkoping. Meestal kom je er met standvastigheid, geen beheersing van de russische taal, en een “ik weet niet wat je bedoeld” houding er wel vanaf. In het ergste geval moet je een “straf” van zo’n 1000 SOM betalen. (€12,-)
Echter, net als op de markt.... ook over een boete kan je onderhandelen.
De Reis: .... Oh nee ... De Cache:
Natuurlijk beginnen we onze reis op het vliegveld. We boeken een vlucht vanuit Düsseldorf (veel goedkoper parkeren dan in Amsterdam) en vliegen via Istanbul naar de Hoofdstad van Kyrgystan.
Er zijn ook reizen via Moskou, maar iedereen, die wij daar gesproken hebben en via Moskou vlogen, zijn bagage kwijt geraakt op de overstap. Vlieg dus gerust via Istanbul met de nationale luchtvaartmaatschappij. Super goede vluchten gehad!
VRAAG A:
Om er even in te komen: Hoe heet de hoofdstad van Kyrgystan? (Let op: Ik zeg het maar 1 keer: ALLE NAMEN ENGELSE SPELLING)
Wisten jullie trouwens dat de Russen nadat ze Kyrgystan geannexeerd hadden de naam van de hoofstad veranderenden in Frunze?? Na de Onafhankelijkheid veranderden de bevolking hem natuurlijk gewoon weer terug. Daarom is de code van het vliegveld nog steeds FRU, terwijl het Manas International Airport heet.
Ach... Misschien is MIA ook niet zo’n goede afkorting voor een vliegveld. Of Kyrgystan International Airport .. KIA... Nee laten we het maar op FRU houden.
De Hoofdstad heeft nu zo’n 1mln inwoners en is pas gesticht rond 1815. Waarschijnlijk was er hiervoor al een rustplaats van de “zijde route”. De zijde route, (Silk Road) bracht eeuwen lang specerijen zijde en andere luxe goederen vanuit China en India naar Europa. Deze route ging dwars door Kyrgystan, over de passen in het Tiansian gebergte, door de valeien naar het westen.
Doordat de oorspronkelijke bevolking nomaden waren, zijn er weinig gebouwen die je herinneren aan deze periode.
Als wij vanuit de Hoofdstad naar het oosten rijden, langs de grens met Kazachstan, is onze eerste stop een toren die herinnert aan deze periode. We stoppen in Tokmok.
Vraag B
Hier staan de resten van een Minaret welke ooit tot 45m hoogte rees. In de 9e eeuw gebouwd, en deel van een heel complex. Nu resten er na alle jaren en enkele aardbevingen nog slechts 25m. De Toren is geresaureerd en je kan hem beklimmen.
Hoe heet deze Toren?
We rijden verder... we hebben nog een lange weg te gaan op deze eerste dag. We gaan via de noordzijde van een enorm meer dat zich langs de grens met Kazachstan uitspreid. Het meer is maar liefst 178km lang en 60km breed en maar liefst 668m diep!!! Of je nou aan de noordzijde of aan de zuidzijde rijdt, overal zie je met sneeuw bedekte bergen opdoemen. Een prachtig gezicht.
Vraag C
Je raadt het waarschijnlijk al... Hoe heet dit meer? (OK... laatste keer dat ik het zeg ENGELSE SPELLING. TIP: Wikipedia)
We naderen onze eindbestemming. Afstand in dit land in KM’s zegt niets. Alles wordt in uren berekend. Vandaag is de rit slechts 430km, met eindbestemming Karakol. De tijd: 7 uur. Een snelle rit.....blijkt later.
Karakol is ooit gesticht als militaire post, en uitgegroeid tot de 4e stad van het land. Het heeft een prachtige 19e eeuwse houten Orthodoxe Kathedraal (gratis entree, korte broek en rokjes geen probleem, en dat is fijn met 38 graden) en een even zo oude houten Moskee (betaalde intree en allen gekleed volgens de regels van de Sharia).
Daarnaast heeft Karakol een spectaculaire dieren markt op de zondag... wij waren er op maandag :)
Heerlijk overnacht in een Guesthouse, gerund door een Nederlander en zijn Kyrgyzische vrouw. (compleet met Geocache in de voortuin) aan de “rivierzijde” (ik mag geen reclame maken dus vertalen naar Engels en je weet welke cache ik bedoel en hoe de Guesthous heet)
We overnachten hier en maken de volgende dagen enkele mooie wandelingen. Éen daarvan is naar een vallei (nationaal park) waarik de Earthcache: Seven Bulls Rock plaats. Een gesteente vernoemd naar een legende over een ontrouwe vrouw aan haar “Kahn”.
Vraag D:
Hoe heet deze Vallei? (wikipedia)
We stappen weer in onze Toyota Sequoia V8 (Je hebt hier absoluut een 4x4 nodig.. En de Kyrgyzen hebben deze omarmt... alleen ... onderhoud... dat kennen ze niet. Inmiddels is het een V7 als je begrijpt wat ik bedoel, met piepende remmen en een krakend onderstel inlusief knipperende “check engine” lampjes)
en we rijden naar Karkara. Hoewel... 40km Off road van Karkara. Een rit van 2 uur, naar een basiskamp van alpinisten.
Vanuit hier worden er expedities georganiseerd voor de beklimming van de hoogste berg van Kyrgistan: Pobeda peak 7439m (een van de moeilijkste bergen van 7000m) aan de grens met China.
Tevens ligt hier een andere berg, aan de grens met Kazachstan en China, die boven de 7000m uit reist. (6995 tot 7010m afhankelijk of je het gletsjer ijs mee rekent). Deze ziet er verschrikkelijk uit om te beklimmen, maar we hebben meerdere klimmers ontmoet die het gehaald hebben.
Vraag E
Hoe heet deze bergtop?
Deze bergen omgeven een gletsjer. De Engilchek of Inylcheck gletsjer. Een van de langste gletsjers buiten de arctische gebieden. Uiteraard zijn hier geen wegen naartoe, dus zijn wij met een helicopter gebracht. Je kan ook een meerdaagse trektocht over de gletsjer maken en via 5 tenten kampen naar het “base camp” van de expedities komen. Hier hadden wij geen tijd voor, dus kozen we de snelle optie.
We hebben twee (Ijskoude) nachten op de gletsjer doorgebracht (Er was er maar één geplanned, maarja... de helicopter komt als ie komt). Ijskoude nachten op 4100m hoogte met een adembenemende sterrenhemel. Een Primitief tentje op een pallet recht op het ijs. Scheerlijnen vast geknoopt aan grote stenen. Tjah.. hoe anders?
Electriciteit is er niet. De organisatie heeft een zonnenpaneel, en er is een generator voor de keuken. Stromend water ook niet. Sneeuw wordt gekookt om thee mee te zetten... oh... en riolering is er natuurlijk ook niet... een houten hutje een eindje van het kamp. Daar moet je het mee doen.
Maar ook hier komt een einde aan, dus gaan we terug naar beneden.
Halverwege de gletsjer, in één van de zijtakken van de vallei, ontstaat elk jaar een meer door gesmolten ijs. Een Ijsdam zorgt dat het water daar blijft... tot het breekt. Dan loopt het meer in een periode van 3 dagen leeg, en blijft er alleen rotsen en ijs over.
Vraag F:
Hoe heet dit meer? (of...naar wie is het vernoemd :))
Als we weer veilig geland zijn in bij Karkara, volgt de volgende uitdaging.
Doordat we een dag langer op de gletsjer gezeten hebben, moet ik een dag rijden inhalen. De volgende halte is namelijk het meer Son – Köl. Centraal gelegen in het land. Hiervoor moeten we eerst weer 40km offroad naar de verharde weg (Lees: Grind) om vervolgens ten zuiden van het grote meer over een pas van 3400m met haarspeld bochten door de modder naar plaats van bestemming.
Hier treffen we een voor toeristen opgezet “tentenkamp”. Goed eten, en ... jaaaa... een warme douche.
Vraag H:
Hoe heet deze “tent” die traditioneel door de nomadische bevolking bewoond worden? (Enkelvoud)
(En dan natuurlijk niet de naam van de Mongoolse variant)
Na een goede warme nacht, in een echt bed, genieten we nog even van het uitzicht alvorens we verder trekken.
We gaan naar At-Bashi district met als eindbestemming Köl-Suu meer, of Kel-Suu. Net wie je het vraagt.
Uiteraard weer een uitdagende rit, met de laatste 50 kilometer over een 4x4 off road weg. En dat zegt wat hier... want soms is de normale weg niet eens geschikt voor een gemiddelde auto. Er is geen echte weg. Dus je moet flink aan de bak en meerdere rivierbeddingen door (meestal niet dieper als een meter).
We slapen weer in een tenten kamp, aan een rivier. (Dit is tevens je “douche”, want voorzieningen zijn er niet) Wel (net als de andere tentenkampen) wordt er weer heerlijk voor ons gekookt. Ondankst dat we moeizaam met Rustlam kunnen communiceren (hij spreekt alleen Kyrgysch en Russisch) is het een leuke ervaring.
Om het Meer Köl-Suu te bezoeken, moeten we echter nog een afstand afleggen. Dit meer van zo’n 12km in lengte (afhankelijk van smeltwater. In 2015 was het 18km) strekt zich uit tot in China. Het ligt op zo’n 3500m hoogte! Let op. Door de hoogte kan het hier ook in de zomer sneeuwen. Een goede voorbereiding is dus noodzakelijk.
Köl- Suu is pas ontstaan in 1980 nadat een aardverschuiving de vallei blokkeerde. Hierdoor nog redelijk on ontdekt en een prachtige bestemming. In de lente echter, stroomt het meer soms helemaal leeg en blijft er een droge bodem over. Niemand weet waarom. Spectaculair.
Om daar te komen, kan je simpel met je 4x4 er naar toe rijden..... het is maar een kilometer of 15.
Na 2 km, komt het eerste obstakel... we moeten een rivier door. Even afkijken hoe de lokalen het doen, en hoppa. Vooruit met de geit. Weer een nieuwe ervaring erbij.
Enkele kilometers verder blijkt de regen van de afgelopen dagen het landschap flink drassig gemaakt te hebben. En niet veel later (nu is er echt niets meer wat een weg kan zijn) kom ik bijna vast te zitten in de modder. Wat eruit ziet als een groen grasland is één drassige modderpartij.
Ik kom er gelukkig nog uit, en als we enkele kilometers verder weer zo’n gebied zien besluit ik de auto achter te laten en we gaan te voet verder.
We bezoeken het meer, en genieten van het natuurschoon.
Als we onderweg terug gaan, en bij het “bevreesde” gebied komen waar ik bijna vast zat, neem ik “vol gas” een andere route. Modder vliegt over het dak en de V7 brult als we door het land ploegen.
Gelukkig had ik een betere auto/ betere vaardigheden dan een andere tourist. Hij was vast komen te zitten toen hij mijn spoor van eerder die dag volgde.
Gelukkig kon ik de jonge toeristen eruit trekken. Zij hadden een meer lokale 4x4 gehuurd :)
Vraag I:
Hoe heet het type van deze onverwoestbare Lada?
Nou.. genoeg van dit avontuur.
We gaan naar onze volgende. We reizen naar een van de weinige culturele geschiedkundige gebouwen. Onderdeel van de Caravanserai (Ofwel zijde route) was ons plan om vanuit hier via de Torugart pas, te paard naar Chatyr-Kul meer te gaan. Een bergpas over 4000m
Maar een ongeluk waarbij een toeriste met paard de afgrongd in donderde (de vrouw kon optijd van het paard springen, en was lichtgewond. Het paard heeft het niet overleefd), een sneeuw en hagelbui, onweer in de bergen gooide roet in het eten. Of... eigenlijk water en sneeuw.
Terug in het “tenten” kamp ontmoeten we voor het eerst Nederlanders, en hebben (na een russische sauna, wat heerlijk is na 10 uur op een paard, met duik in de ijsrivier en al) een geweldige avond met politieke gesprekken met de gene die het kamp leidt, en van de Tataarse minderheid is.
Maar goed:
Vraag J:
Hoe heet dit op 3200m gelegen gebouw, dat bestaat uit 31 kamers uit de 15e eeuw?
We reizen verder
Nu wisten we al dat er één hele zware rit zou zijn... van dit oord naar Osj. Maar met de ervaring die we tot nu to hebben, wordt dit wel een heel pittige.
11uur naar Osj, via 2 bergpassen waarvan 1 over de 3600m. (en geen verharde weg natuurlijk). En dan nog autopech en een lekke band onderweg.
Ach ja... dat kan er ook nog wel bij.
Na een hele lange rit, een zware rit. Veel ervaring rijker, komen we laat in de avond aan in Osh. Of Osj. Net wie je het vraagt.
Osh “de hoofdstad van het zuiden”, is etnisch een heel diverse stad. Het ligt aan de Fergana vallei, en kent een grote Oezbeekse bevolking. Het is Islamitischer dan de rest van het land, en kent ook grote moskeën. Osh heeft een enorme bazaar, en ook een enorm standbeeld van Lenin. Een mooie plek voor een Geocache....
Maar Osh staat ook bekend onder bergbeklimmers als de basis voor het beklimmen van Lenin Peak.
De tweede hoogste berg van het land en naar verluid een van de eenvoudigdste bergen van 7000m om te beklimmen.
Ik kan je vertellen.... een van de eenvoudigste betekend nog steeds onmenselijk!
Vraag K:
Hoe hoog is Lenin Peak (stapeltel de meters)
Natuurlijk is Dunaghiri menselijk en gaat hij niet Lenin peak beklimmen. Boevndien heb je daarvoor weken nodig, om te acclimatiseren en duizenden euro’s aan spullen en gidsen.
Als normale sterveling is het natuurlijk wel mogelijk om naar het “Base Camp te gaan. Daar te overnachten en vervolgens de tocht naar Advance Base Camp (ABC) ofwel Camp 1 te gaan.
Deze tocht van 14 km brengt ons tot een hoogte van meer dan 4400m.
Hier overnachten we dan ook weer op een hoogte van bijna de Mont Blanc!!
Ons plan was Yuhin peak te beklimmen van 5100m. Maar helaas, door onze haast. Te weinig tijd om aan de hoogte te acclimatiseren en door de vermoeidheid van de reis tot nu toe, inclusief de klim van 14km van 3500 tot 4400m hoogte zorgden ervoor dat ik niet fit genoeg was om de piek te halen.
Wel wist ik op ABC mijn hoogste cache te vinden tot nu toe.
Vraag L:
Wat is de GC code van deze cache? -5. Dus L geeft antwoord -5 (dus als je stapeltelt en op 6 uit komt geeft L 6-5=1. Kom je op 8 uit, dan is L 8-5=3 ... etc... Kom je op 4 of lager uit... heb je de verkeerde cache 
Als Laatste vraag nog een culturele vraag. Veel geschreven, of architectonische cultuur is er niet. Dus dat beetje wat er is, wil ik met jullie delen.
Naast Lenin kom je nog veel standbeelden van 2 “Volkshelden” tegen. Éen ervan is Datka. Een vrouw, in Osh gebroren, en zich in het Islamitische zuiden versette tegen haar uithuwelijking. Ze vluchtte en trouwde met een landheer. Nadat hij werd vermoord werd de weduwe door de nabije Kahn’s erkent als leidster, en verzette zij en haar mensen tegen de Russische overheersing. Éen van haar zoons werd uiteindelijk geëxecuteed voor illegale smokkel, en de anderen verbannen naar Siberië. Ze werd 90 jaar.
De andere Volksheld is de hoofdpersoon van een Epos uit de 7e tot de 10e eeuw. Dit Epos heeft meer dan een half millioen regels, en is daarmee 20 maal langer dan Homerus’ “Odysee” en 2,5 maal langer als de Mahabharata. En dat terwijl het pas in 1885 is opgeschreven. Hiervoor werd het door rondreizende zangers “verteld”.
Onze hoofdpersoon wist de Kyrgysche stammen te verenigen en te vechten voor onafhankelijkheid tegen de Oeigoeren die vanuit China de landerijen plunderden en voet aan de grond probeerden te krijgen.
Met Succes uiteraard.
Vraag M:
Hoe heet deze Epische Held, of.. gewoon de naam van het Epos?
Onze reis zit er weer op.
Wat een ervaringen. Fantastische mensen. Lekker eten, en een landschap....
Genoeg offroad ervaring opgedan om aan de “DAKAR” Ralley deel te nemen. Een land om nog eens naar terug te gaan.
Heb je alle vragen goed?? Dan is het tijd om je beloning op te halen.
Hier ligt ie:
N51 [D-A] [J-F]. [H+C] [E/A] [L+M]
E005 [D-A] [B+C]. [K-I-L] [M-B] [K-I-D]
Vrees niet. Je hoeft er geen 4500m voor te klimmen. Ook niet in een tent te slapen, gewoon naar GZ gaan en goed kijken J
Ik hoop dat je van deze virtuele reis genoten hebt, en misschien durf je je ook eens van de “gebaande” paden te begeven in het avontuur dat Kyrgystan heet.
Wat is er met Vraag G gebeurt?? Geen idee. Gewoon vergeten J