Kaplicę zbudowano w 1411 r. z inicjatywy wielkiego mistrza Henryka von Plauen. W tym czasie w różnych miejscach pobojowiska ekshumowano poległych i ich szczątki grzebano w masowych grobach w sąsiedztwie wznoszonej kaplicy. 12 marca 1413 r. kaplica została konsekrowana. W czasie nowej kampanii wojennej 1414 r. wojska polskie obrabowały i zniszczyły kaplicę. Odbudowana i zaopatrzona w cudowny obraz Matki Boskiej, zaczęła gromadzić pielgrzymów. Jednak w XVI w., po sekularyzacji zakonu krzyżackiego i wprowadzeniu w Prusach luteranizmu, kaplica opuszczona przez katolickich duchownych zaczęła podupadać. Na początku XX w. pozostał po niej jedynie pagórek porośnięty drzewami i krzakami.
W 1901 r., dla upamiętnienia Wielkiego Mistrza Urlicha von Jungingena, na pagórku przykrywającym ruiny kaplicy pobitewnej, z inicjatywy ostródzkiego landrata von Brandta, ustawiono kamień pamiątkowy z napisem W walce o niemieckość i o niemieckie prawo, 15. lipca 1410 r. śmiercią bohatera poległ tu Wielki Mistrz Ulrich von Jungingen. Głaz widać na pocztówce powyżej. Niemiecki napis został usunięty po II wojnie światowej.
Pierwotnie nieobrobiony głaz, zwany przez okoliczną ludność kamieniem królewskim lub Kamieniem Jagiełłowym (Jagiellostein), leżał prawdopodobnie przy drodze z Łodwigowa do Grunwaldu. Według miejscowego przekazu na tym kamieniu po bitwie siadywał kilkakrotnie król Jagiełło. Obecnie kamień leży przewrócony "twarzą" w dół obok ruin kaplicy. Szkoda, że podczas wielkich prac remontowych przed 600. rocznicą bitwy, kamienia nie przywrócono do pionu.
Ruiny kaplicy pobitewnej – po prawej stronie Kamień Jagiełłowy (Jagiellostein)
___________________________________________________________________