Święty Antoni, Antoni Padewski urodził się w Lizbonie 1195 roku otrzymując imię Ferdynand Bulonne. Mając 15 lat wstąpił do zakonu Kanoników Regularnych św. Augustyna. Pochodził z szanowanej rodziny, gdy podczas studiów częste odwiedziny bliskich nie pozwalały mu na pełne skupienie na nauce, zwrócił się z prośbą do przełożonych o przeniesienie go do Opactwa Świętego Krzyża w Coimbrze. Święcenia kapłańskie otrzymał w roku 1219. Pewnego dnia spotkał na swojej drodze 5ciu franciszkanów, był pod wrażeniem ich ubogiego i prostego życia. Rok po tym otrzymał informacje o ich śmierci męczeńskiej. W roku 1220 wstąpił do zakonu franciszkanów przyjmując imię Antoni. Po pewnym czasie wyruszył do Maroka w celu nauczania. Ze względu na chorobę nie mógł kontynuować dalszej podróży. Rozpoczął pracę w przytułku dla bezdomnych, następnie został wysłany do Lombardii w celu głoszenia Ewangelii. Antoni pracował również jako wysłannik kapituły do papieża Grzegorza IX, który nakazał mu pisać kazania na dni świąteczne. Kolejne 3 lata Antoni pisał niedzielne kazania. Został zwolniony z tych obowiązków w 1230 roku. Osiadł w klasztorze św. Marii w Padwie, gdzie następnego roku zachorował ciężko i zmarł mając 36 lat. Został ogłoszony świętym 352 dni po śmierci.
Kapliczka znajduje się na samym początku ścieżki prowadzącej w głąb lasu, a nazwa ścieżki wywodzi się od imienia św. Antoniego.W kapliczce został przedstawiony w habicie franciszkańskim, trzymając na rękach Dzieciątko Jezus. Według legendy mówi się, że pewnej nocy ukazało się Antoniemu zapewniając o miłości Boga.