Nazistowska organizacja Służba Pracy Rzeszy (niem. Reichsarbeitsdienst) powstała w 1935 roku, jako formalna kontynuacja wcześniejszej (założonej 5 czerwca1931 r.) działalności Konstantina Hiertla p.n. Freiwilliger Arbeitsdienst - FAD. W 1933 w ramach ministerstwa pracy rzeszy przekształcona w RAD. Była obowiązkowa dla mężczyzn, a od 1939 roku również kobiet, w wieku od 18 do 25 lat. Jej członkowie przez 6 miesięcy świadczyli pracę na rzecz państwa w różnych dziedzinach życia gospodarczego: budowa dróg, karczowanie lasów, melioracja etc. Po wybuchu drugiej wojny światowej Służba Pracy Rzeszy wykonywała szereg prac na rzecz Wehrmachtu, zwłaszcza zajmowała się budową umocnień. W totalitarnym państwie dziecko trafiało do Hitler Jugend, następnie do Służby Pracy Rzeszy, a w kolejnym etapie do armii.
Organizacja składała się z dwóch pionów: dla mężczyzn – Reichsarbeitsdienst Männer (RAD/M) i kobiet – Reichsarbeitdienst der weiblichen Jugend (RAD/wJ). Na czele organizacji stał Reichsarbeitsführer, którą to funkcję pełnił Konstantin Hierl przez cały okres jej istnienia w latach 1935–1945. Na szczeblu landów istniały dowództwo RAD o nazwie Arbeitsgau. W skład Arbeitsgau wchodziło od 6 do 8 oddziałów Arbeitsgruppen (niem. grupa robocza – batalion), liczące od 1200–1800 ludzi (każdy). Arbeitsgruppen dzieliły się na kompanie, których było zwykle nie więcej niż 10.
W Grodziszczu obiekt ten pierwotnie był młynem. W 1939 roku został przekształcony w obóz RAD. W 1945 roku ponownie istniał tu młyn. Obecnie obiekt jest zdewastowany i niszczeje.