Zagospodarowany plac w miejscu dawnej żwirowni wraz z pozostałościami niemieckiego schronu biernego (tzw. bunkra) dla drużyny piechoty. Schron był częścią ciągnącej się wzdłuż rzeki Rospudy niemieckiej linii obronnej o nazwie Mazurska Pozycja Graniczna (Masurische Grenz-Stellung), w której Bakałarzewo było jednym z gniazd oporu. Obiekty militarne tej linii były wznoszone w latach 1940-1941, jednak po napaści na ZSRR w 1941 r. zostały opuszczone, a dalsze prace wstrzymano. Ponownie zostały obsadzone w 1944 r., gdy wojska rosyjskie zbliżały się już do granic dawnych Prus Wschodnich.
Dla dodatkowej ochrony granic zaczęto też wtedy budować w strategicznych miejscach (np. przy drogach) tzw. garnki Kocha (niem. Kochtöpfe, Kochbunker). Były to dosyć prymitywne, wzmocnione betonem stanowiska strzeleckie dla karabinów maszynowych. Kilka z takich „garnków”, wykopanych z okolicznych pól, przewieziono tutaj i umieszczono w pobliżu schronu. Kesz został ukryty blisko jednego z takich „garnków”
Z miejsca ukrycia kesza, patrząc na północ, dobrze widoczna na horyzoncie metalowa kopuła schronu bojowego Regelbau 113d (GC53HVQ - Skansen Fortyfikacji Prus Wschodnich - Bakałarzewo). Znajdował się tam dużo silniejszy punkt oporu, a obecnie mieści się mały skansen historyczny ze zrekonstruowanym częściowo wnętrzem schronu i wieloma interesującymi eksponatami z okresu wojny. Właściciel tego schronu i zarazem muzeum w sezonie letnim oprowadza za niewielką opłatą po skansenie, a jego pełne pasji opowieści na pewno pomogą bezboleśnie przyswoić trochę historii. Jeśli z kolei chciałbyś zobaczyć jak wyglądały garnki Kocha w terenie, możesz też odwiedzić GC7947B – Garnek Kocha.
Obecnie od trójstyku granic Polski, Litwy i Rosji w Bolciach do miejscowości Raczki, wzdłuż rzeki Rospudy, wiodą dobrze oznakowane szlaki rowerowy i samochodowy, pozwalające dotrzeć do większości obiektów tej części fortyfikacji Mazurskiej Pozycji Granicznej.
Former gravel pit with the remains of a German bunker for an infantry squad. The bunker was a part of the German defensive line along the Rospuda River, the so-called called Masurian Border Position (Masurische Grenz-Stellung), in which Bakałarzewo was one of the defence nests. The military facilities of this line were built in 1940-1941, but after attacking the USSR in 1941, they were abandoned and further work was suspended. They were manned again in 1944 when the Russian army was already approaching the borders of East Prussia.
It was also then that the defence line was reinforced with the so-called Koch pots (German: Kochtöpfe, Kochbunker). They were primitive, concrete firing positions for machine guns. Some of these "pots", dug out of the surrounding fields, were brought here and placed near the bunker. The cache is hidden close to one of such "pots"
From the site of the cache, looking to the north, on the horizon is visible the metal turret of a Regelbau 113d combat bunker (GC53HVQ - Skansen Fortyfikacji Prus Wschodnich - Bakałarzewo). It was a much stronger defence position with more bunkers, and now there is a small open-air museum with a partially reconstructed bunker interior and other interesting exhibits from WWII. If you would like to learn a bit more about Koch's pots and see what looked like in the field, you can also visit the GC7947B – Garnek Kocha cache.
Currently, well-marked bicycle and car routes lead along the Rospuda River from the village of Raczki to the point where the borders of Poland, Lithuania and Russia meet near Bolcie. They will let you reach most of the defensive structures in this part of the Masurian Border Position.