Friesch Dagblad, 22 juli 2004
De Kapel van Warns kwam er door een bijzondere oorzaak. In februari 1945 moesten veel Limburgers evacueren naar Fryslân. Zo’n 350 mensen kwamen terecht in Molkwerum, Stavoren en Warns. Voor de vele katholieken onder hen moest een ruimte gezocht worden om de zondagsmis te laten plaatsvinden. Die ruimte vond men in de houtschuur van de heer J. Krul, houthandelaar te Warns. Hier vond op 5 maart 1945 de eerste Eucharistieviering plaats.
In die tijd kreeg Tjebbe J. Dijkstra van Skarl het idee om in Warns een kapel te bouwen.
Het kapelbestuur bestond uit Obe de Jong, Tjebbe J. Dijkstra en Harmen Vogelzang. De schuur van Krul zou voorlopig als noodkerk blijven dienen en uit een inmiddels gesticht reservefonds werden meubilair en verdere benodigdheden voor de erediensten aangeschaft.
Het bestuur ging ondertussen met bouwplannen naar de gemeente en er werd in opdracht van het kerkbestuur gepraat met de eigenaar van de grond die aangekocht moest worden. Ook de aartsbisschop werd om toestemming gevraagd en op 29 november werd het terrein gekocht.
De aartsbisschop had de kosten van de kapel ondertussen beraamd op 20.000 gulden. Nu moest de bouwvergunning er nog komen en daarna gaf de aartsbisschop zijn toestemming.
In juli 1947 kreeg architect Witteveen opdracht om de kapel te bouwen. Het graafwerk werd door parochianen gedaan, ieder op zijn beurt. Wie beslist niet kon moest een ‘daghuur’ betalen. De fundamenten werden gegraven, de waterleiding werd aangelegd, et cetera. Zo kwam er langzaam maar zeker een kapel, waar tot 1949 hard aan gewerkt is en wat een prachtig kerkje is geworden. De kleine kapelgemeenschap telde toen zo’n 20 gezinnen.
Pastoor Wartena legde op 24 januari 1949 de eerste steen. Op vrijdag 8 juli werd de kapel ingewijd door de deken J. van Galkom uit Sneek en pastoor Wartena van de parochie Warns; zondag 10 juli 1949 werd de kapel in gebruik genomen.