Ksenofobia wodna (z gr. "ksénos", czyli obcy i "phóbos" - strach) oznacza skrajną niechęć wobec innych nieznanych źródeł wody, które różnią się od tych znanych np. zapachem, klatrownością, smakiem i przede wszystkim nie znanym pochodzeniem oraz nie pieczętują się aktem własności umocowanym prawnie w danym obrszarze administracyjnym.
Wieża Wodna zbudowana z łupanego kamienia wapiennego oraz z cegły, z czterospadowym dachem zwieńczonym chorągiewką.To pozostałość staropolskich wodociągów, znajdujący się w linii murów klasztornych Zakonu Świętej Brygidy przy Dolnej Marii Pann. Historia tej budowkli sięga 1564 roku.
Idąc tym tropem trafiamy do szesnastowietrznego Lublina gdzie bogatsi kupcy, właściciele kamienic, lokalni filantropi (włodarze tych ziem) podpisują umowę z rurmistram Janem na budowę wodociągu. Mistrz Jan wspierany dzielnie przez swego czeladnika czarnoskurego Łukasza Cziriska przystepują do budowy pierwszej na wschodzie magistrali wodnej. W cztery lata po podpisaniu umowy woda popłynęła do publicznych studzienek, szpitala, browarów, bogatych kamienic.
Aby zrealizować to przedsięwzięcie trzeba było zbudować zaporę i otoczone groblą ujęcie czystej wody na rzece Bystrzycy. Z tego ujęcia woda była pobierana za pomocą koła wodnego do tzw. Wieżyczki Wodnej (odpowiednika przechodzących już powoli do historii wież ciśnień). Tym sposobem uzyskiwano odpowiedni poziom wody aby mogło ona dalej już grawitacyjnie dotrzeć do prywatnych i publicznych studzienek wodociągowych w mieście. Jedną z takich studzienek odkryto podczas wykopalisk prowadzonych w 1969 roku na Starym Mieście w Lublinie.
W ówczesnych czasach posiadanie wodociągu było swoistym luksusem – za ten luksus Lublin płacił kilkaset florenów1 rocznie. Poza tym samo przedsięwzięcie było kosztowne – trzeba było przewiercić kilka tysięcy pni, aby wykonać rury, wytworzyć w warsztatach kowalskich odpowiednią liczbę żelaznych tulei do ich łączenia, sprowadzić odlewane rury mosiężne, wykopać rowy. Ponadto drewniane rury niszczały, należało je więc wymieniać. Kosztowna była również konserwacja urządzeń. Tym obowiązkom mogło podołać tylko zamożne miasto.
1 Floren – złota moneta o masie ok. 3,5 grama, bita przez Florencję od 1252 roku. Jej stabilna wartość pozwoliła stać się główną złotą monetą w Europie.
W celu zdobycia koordynatów rozwiąż zagadkę.
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------