Uniegoszcz, położona na Śląsku, do 1945 r. nosiła nazwę Bertelsdorf. Wieś miała silne związki z bezpośrednio sąsiadującym z nią miastem Lauban (Lubaniem), znajdującym się już w innym kraju - na Górnych Łużycach. Naturalną granicę pomiędzy Uniegoszczą a Lubaniem stanowiła rzeka Kwisa.
Uniegoszcz słynęła w przeszłości z granicznych gospód, w których zatrzymywali się podróżni przekraczający tu granicę śląsko-łużycką oraz bawili w niej mieszkańcy pobliskiego Lubania i okolic. Ta stara śląska wieś, posiadająca liczne punkty widokowe, była również ulubionym terenem spacerów i organizowanych na Kwisie spływów kajakowych.
W Uniegoszczy przed rokiem 1945 znajdował się także pałac właścicieli wsi, znana w całych ówczesnych Niemczech fabryka maszyn rolniczych oraz duża fabryka mebli. Istotną rolę w dziejach wsi odgrywał tutejszy kościół parafialny, zbudowany w XIV wieku. Podczas działań wojennych w roku 1945, podobnie jak sąsiedni Lubań, wieś została w znacznym stopniu zniszczona.
Po drugiej wojnie światowej znalazła się na terytorium nowej Polski. W Uniegoszczy osiedlili się repatrianci z różnych stron Europy: głównie z Kresów Wschodnich oraz Bukowiny (dzisiejsza Rumunia i Ukraina). Swoje miejsce znaleźli tutaj także osadnicy wojskowi oraz mieszkańcy centralnej i południowej Polski. W 1974 roku większa część wsi została włączona w granice Lubania.
Uniegoszcz leży na skrzyżowaniu trzech pielgrzymkowych szlaków św. Jakuba: "Droga Dolnośląska", Droga Via Regia oraz "Droga Sudecka". Trakt św. Jakuba jest jednym z najpopularniejszych szlaków pielgrzymkowych chrześcijaństwa. Rokrocznie przez Uniegoszcz szlakiem św. Jakuba podąża około 250 pielgrzymów.