Zapraszam was na krótki spacer w leśnej scenerii położonej w Szczytnikach. Po drodze będzie kilka keszy, które będą wskazywać wam kierunek. W kilku będzie zapisana liczba która przyda wam się do odnalezienia finałowego pojemnika.
Częściowo trasa prowadzi obok terenów wojskowych, gdzie mieści się kompleks budynków w których składowane są środki bojowe, potocznie nazwyane "Bomboskładem".
Są to moje pierwsze skrytki więc prośba o wyrozumiałość.
Dla zainteresowanych poniżej troszkę historii o miejscowości w której połozony jest las.
Wieś sołecka położona w odległości 8 km na północny zachód od Kórnika, w dolinie Michałówki.
W wiekach średnich jej mieszkańcy trudnili się wyrabianiem tarcz ochronnych potrzebnych najpierw rycerskiej drużynie pierwszych polskich władców (stąd nazwa), a później, już w okresie rozbicia dzielnicowego, zbrojnym oddziałom książąt wielkopolskich. W tym czasie Szczytniki stały się kolebką rodziny Szczytnickich, która od jej nazwy przyjęła swe nazwisko.
Najstarsza z zachowanych wzmianek o Szczytnikach pochodzi z 1386 roku i wymienia ówczesnego właściciela Jana ze Szczytnik (właściwie de Sczitniky). Do Jana należała też w 1386 roku część Gądek, którą przejął od wdowy po Jaśku z Gądek. W 1387 roku znany był też Piotr ze Szczytnik. W 1400 roku Szczytniki były własnością trzech braci: Bartłomieja, Chwaliboga i Mikołaja.
W późniejszych wiekach wieś zmieniała właścicieli, a w XVIII w. Szczytniki były już własnością Działyńskich. W 1789 roku Teofila z Działyńskich Szołdrska Potulicka doprowadziła do rozgraniczenia tej wsi i Koninka, które było wówczas własnością Jana Zakrzewskiego. W 1781 roku Potulicka nadała specjalny przywilej cieśli Szramowi, który dobrowolnie zgodził się wystawić w Szczytnikach młyn wodny. Otrzymał za to za darmo teren pod zamierzoną budowlę. Zgodził się też odnowić rowy za i przed młynem.
U schyłku XVIII wieku było we wsi 16 budynków z karczmą i młynem. Mieszkały tu wtedy 83 osoby. W XIX wieku przeszły Szczytniki w posiadanie Dzieduszyckich. Były wianem Pauliny Działyńskiej, gdy szła za mąż za Józefa Dzieduszyckiego. W rękach Dzieduszyckich pozostały niecały wiek.
W połowie XIX wieku istniało we wsi 17 budynków, w tym dwór i leśniczówka. Mieszkańców było 158: 153 katolików i 5 wyznania ewangelickiego.
Na początku XX wieku właścicielem folwarku był Jan Witkowski, a po 1922 roku Ludwik Mikulski. W 1905 roku mieszkały we wsi 162 osoby: 145 katolików Polaków i 17 Niemców ewangelików. Po drugiej wojnie światowej wieś znalazła się w obrębie gminy kórnickiej.
Zabudowa wsi jest nieregularna, zlokalizowana w pobliżu kilku krzyżujących się dróg. Brak wyraźnej granicy między wsią Szczytniki a Koninko co osobom przyjezdnym utrudnia orientację w terenie
Informację pochodzą ze strony:
https://szczytniki.kornik.pl/o-solectwie
=================================================
Kesz to mały pojemnik z logbookiem - bez ołówka