[NOTE MAART 2024]
Dat de visdraad breekt kan natuurlijk gebeuren, maar dat de camouflage om het mechanisme met geweld eraf getrokken wordt heb ik zelfs nog nooit meegemaakt.
En al wat je hoeft te doen is hem van het haakje af te halen. Dan functioneert alles. Ongelooflijk.
Helaas zal de lompe idioot die dit gedaan heeft dit bericht nooit lezen. Echter vraag ik met BELEID om te gaan met de cache. Ik heb hier veel tijd, energie en geld ingestoken.
Er is ook een dikkere visdraad geplaatst om te voorkomen dat hij breekt.
Maak je per ongeluk iets kapot. Kan gebeuren, maar stuur me dan gewoon even een berichtje
De Koningssteden van Marokko.
Bezoek ook de onderstaande caches eens.
De formule is weer als gebruikelijk. Alle antwoorden stapeltellen tot 1 cijfer. Schrijfwijze in NEDERLANDS deze keer aangezien mijn Arabisch wat roestig is, tenzij anders aangegeven.
Namen zonder toevoegingen zoals “kasteel” “toren” “nationaal park” of dergelijke, want die kan je ook in vele talen schrijven. (Tenzij anders aangegeven)
In het voorjaar besloten Dunaghiri en zijn vrouw weer eens het Afrikaanse continent te gaan bezoeken. Mijn oog was op Marokko gevallen en na wat research kreeg ik mevrouw Dunaghiri ook mee.
We vliegen vanaf Eindhoven met een Ierse Budget maatschappij naar Fez, en rijden twee weken door het Marokkaanse landschap om via Marrakech met de budget versie van de nationale luchtvaartmaatschappij weer terug naar huis te vliegen.
Enjoy the trip.
Zoals gebruikelijk zijn de foto’s weer van eigen makelij, dus niet van het internet geript 😊.
Fès of Fez is de tweede grootste stad van Marokko, na Cassablanca en 1 van de 4 koningssteden. Dit valt niet direct op als je in de “oude stad” bent, of zoals wij in Europa zouden zeggen: Het historisch centrum. Fez is door de jaren heen vaak veroverd door de vele dinastiën en zelfs ooit de hoofdstad geweest van Marokko. En volgens onze gastheer in het eerste verblijf, die oorspronkelijk uit Fez komt, (maar naar Canada geemigreerd was en daarna met zijn verdiende geld ons hotel begonnen is) de ware hoofdstad van het land. Het is puur door het grote geld en de corruptie dat niet Fez, maar Rabat de officiële hoofdstad is. Een verhaal dat we in andere steden nog vaak zullen horen over “hun” stad 😊
We hadden natuurlijk voor een grote hotel keten, of een Lokale B&B kunnen kiezen, maar wij doen onze overnachtingen in de traditionele Marokkaanse huizen met binnenplaats en vaak ook een dakterras waar een hele familie samen in woonde.
Vraag A: Hoe heet zo’z traditionele woning? _ _ _ _
Wat ons vooral verrast in Fez is dat het ommuurde commerciele centrum met de overdekte markt (wat geen luxe is met de hete tempreaturen van Noord Afrika) erg schoon is. Het is vrij van gemotoriseerd verkeer, wat betekend... geen stinkende scooters en brommers, maar ook schoon. Iets wat je niet kan zeggen van alles buiten de muren.
De mensen zijn vriendelijk en niet al te opdringerig als ze je iets willen verkopen. Als je ze vriendelijk bedankt, maar geen interesse hebt, wordt je standaard begroet met een: “wellicht een andere dag. Ik wens u een fijn verblijf” Daar kunnen we in sommige Europeese landen wellicht nog wat van leren.
Vraag B: Hoe heet het traditionele ommuurde centrum van een Noord Afrikaanse stad? _ _ _ _ _ _
Na twee dagen genoten te hebben van de gastvrijheid en het lekkere eten (en in ons “hotel” zelfs een biertje) is het tijd voor de volgende Koningsstad. Rabat. Maar onderweg naar de officiële hoofdstad van het land stoppen we eerst in een oude Romeinse Ruïne.
De weg er naar toe kan eigenlijk niet beter. De huidige Koning van Marrokko heeft heel veel geïnvesteerd in infrastructuur. Zo is er een hogesnelheidstrein aangelegd tussen de grote steden, en zijn er tolwegen met een strak asfalt waar onze zuiderburen jaloers op kunnen zijn. Overigens is de tol voor onze begrippen natuurlijk een fooi, dus geen rede om deze te vermijden.
De Romeinse nederzetting die we bezoeken is een enorm complex dat dateerd uit de 3e eeuw voor Chr. De stad, die door de Berbers Oualili genoemd werd, bleef tot de 18e eeuw bewoond. Pas na de grote aarbeving van 1755 werd hij door zijn laatste bewoners verlaten. Er zijn nog originele Mozaïken en badplaatsen te bewonderen en ook staat er nog een poort overeind. Zeker de moeite om te bezoeken. Oh, en je hebt er echt geen gids nodig hoor! Dus bedank ze vriendelijk en hou je geld in je zak. Wil je toch een gids, spreek dan vooraf een prijs af. Anders wordt je opgelicht.
Vraag C: Hoe heet deze nederzetting? _ _ _ _ _ _ _ _ _
Onze 2e Accomodatie is in Rabat. Onderweg komen we ook nog door Meknes maar omdat we wat langer in de Romeinse Ruïne verbleven zijn stoppen we niet en rijden door naar Rabat. De weg er naartoe is droog en dor. Ook is er veel armoede en vuilnis langs de wegen.
Maar als we Rabat naderen veranderd meteen. Ineens zijn er groene grasstroken die continu besproeid worden, en lopen er overal mannen met grote bladzuigers afval en blaadjes op te ruimen. Ook is er enorm veel politie en militairen. Je kan wel zien dat het paleis van de koning hier staat.
De huidige konig is alweer de VI-de van zijn naam
Vraag D: Hoe heet hij? _ _ _ _ _ _ _ _
We bezoeken het koninklijk paleis. Althans de omgeving ervan binnen de beschermde muren. Wat overigens niet makkelijk was. We werden van poort naar poort gestuurd, tot we na wat aandringen en het tonen van onze paspoorts en een registratie naar binnen mochten. Zeker de moeite, dus even aanhouden. Maar vooral mooi is het oude ‘Fort’ waar ook de Hassantoren staat en de mausoleums van de oude vorsten.
Vraag E: Hoe heet zo’n fort (zonder H op het einde)? _ _ _ _ _
De Medina is wat ruimer opgezet dan in Fèz en ook weer schoon. Rabat heeft veel groen, een moderne tram, en mooie boulevards. Het ligt aan de kust dus het koele briesje van de Atlantische Ocean is dan ook erg welkom.
Er is ook nog een oude ‘vesting’ aan de kust. Met hoge muren en een grote poort. Dit op de Unesco werelderfgoed lijst staande wijkje wordt nog steeds bewoond door oorspronkelijke bewoners. Hij is dan ook maar beperkt open voor publiek. Maar zeker een must om te bezoeken. Achter de muren staan de beroemde witte huisjes langs schattige straatjes. Je waant je er in een Middellandse zee dorp in Griekenland of Kroatië. De ‘vesting’ is vernoemd naar een oude Arabische stam uit Zuid Marokko.
Vraag F: Hoe heet deze Stam? _ _ _ _ _ _ '_ (spelling volgens NL Wiki)
We eten weer in lokale restaurants waar het culinair genieten is. Ons verblijf heeft geen eigen restaurants dus in Rabat kunnen we niet genieten van een glaasje wijn of een biertje.
Voordat we onze reis afsluiten in Marrakesh reizen we eerst via Ouarzazate naar de Dadès Gorge.
Cassanblance laten voor wat het is. Een moderne milioenenstad vol botox en scheiheiligheid is niets voor ons.
Ouarzazate is een heel interessante stad. Hier is namelijk het Nationale centrum voor de filmindustrie. Sterker nog; Hier staat de grootste filmstudio ter wereld. En dan denk je wellicht, Marrokaanse Filmindustrie? Welke grote film uit Marokko ken ik?
Wellicht geen. Maar veel Films en series die je waarschijnlijk kent zijn hier opgenomen. En gek genoeg, vaak degene die in Egypte afspelen.
Vraag G: Hoe heet deze filmstudio (vernoemd naar de regionale bergketen)? _ _ _ _ _
Films zoals Asterix en Obelix: Mission Cleopatra, (Er staan Piramides en al), Kingdom of Heaven met Orlando Bloom, Gladiator met Russell Crowe, The Mummy, Aladdin, delen van Game of Thrones en Vikings zijn hier allemaal opgenomen.
Maar het begon allemaal met een klassieker waarin Micheal Douglas en Danny DeVito de hoofdrol vertolkten
Vraag H: Hoe heet deze film? _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _
En een reis van Dunaghiri zou eens niet een reis van Dunaghiri zijn als er niets gebeurd. Nadat we Ait Zineb bezocht hebben, het dorpje waar vele scenes opgenomen zijn val al die films, komen we terug bij de auto, een Fiat Tipo diesel, die besluit niet meer te starten.
Uiteraard komen er diverse experts even kijken om hun kundig advies te geven hoe de auto weer aan de praat moet komen, maar gelukkig heb ik zelf voldoende kennis van auto’s dat ik weet dat we een verstuiver probleem hebben. Slechts twee van de cilinders willen aanslaan.
We bellen de huurmaatschappij (verstandig genoeg niet een lokaal bedrijf, maar een van de grootste van Europa gebaseerd in Frankrijk) en dan begint de “arabische ervaring’’ pas echt. We worden binnen 10 minuten terug gebeld. Door het lokale depot. Die 10 minuten zijn er uiteraard 30, en er wordt beloofd dat er binnen een half uur een medewerker komt ons mee naar een garage te nemen die de auto gaat repareren.
Dat half uur worden er anderhalf, en de medewerker heeft voor ons voor “zolang” het duurt, hooguit een halve dag, een vervangende auto. Dat kennen we. De aangeboden vervangende auto is een vieze stinkende Dacia Docker heeft zelfs geen werkende remlichten. Uiteraard weiger ik dit vervangend vervoer, en wonder boven wonder krijg ik de auto met moeite alsnog aan de praat. We rijden naar het depot, waar ik er op sta een gelijkwaardige vervangende auto te krijgen. Die is natuurlijk niet beschikbaar. De Dacia is het enige dat ze hebben. Na wat tegensputteren, en het door mij dreigen van het hoofdkantoor in Frankrijk te bellen geeft de mederwerker toe en is er ineens een brandschone vergelijkbaar model ter beschikking.
Ach ja. Het was te proberen zullen ze gedacht hebben. De volgende dag vervolen we onze reis naar Dadès.
Jammer genoeg valt het hier wat tegen. De weg er naartoe is spectaculair, over bergpassen met haarspeldbochten, maar de kloof zelf is toeristisch, vervallen en vuil. Er drijven plastic flessen en overal ligt rommel.
De vele dadelpalmen, en dorpjes langs de groene oase die de rivier creëert maakt veel goed.
Dag 2 in deze vallei gaan we nog een wandeling maken. Wel met gids. Sinds wat incidenten met toeristen de afglopen jaren (Berovingen, moord en verkrachtigen) zijn sommige plekken in de Atlas verboden zonder gids te bezoeken en andere wordt streng aangeraden. We nemen het zekere voor het onzekere en nemen een gids.
Deze neemt ons langs door de groene vallei de bergen in. Een lange rotsachtige kloof naar een palteau hoog gelegen waar wat landbouw en vooral schaapherders te vinden zijn. Onze gids is net als de bevolking van dit gebied niet van Arabische afkomst. Maar liefst 3 kwart van de Marokkanen is van deze afkomst.
Vraag I: Hoe heet deze bevolkingsgroep van Marokko? _ _ _ _ _ _
Het originele plan is om vanuit hier naar Toubkal te gaan. De hoogste berg van het land met zijn top van meer dan 4000 meter. Maar onze gids was verkouden, en inmiddels mevrouw Dunaghiri ook.
We besluiten het plan aan te passen en naar Marrakesh te gaan.
Misschien wel de bekendste plaats voor de toerist. Die zijn er dan ook ten overvloede. Het grote plein staat vol kraampjes waar handgemaakte spulletjes verkocht worden, en voor de minder verantwoordelijke toerist zijn er mogelijkheden genoeg om je te laten fotograferen met een aapje aan een ketting, of met een slangenbezweerder.
Wij bezoeken de leerlooijerij de soek (markt) en zijn vele doolhof straatjes. De Medina is wellicht de grootste van allen die we gezien hebben, maar vooral ook de drukste. Hier is gemotorisieerd verkeer gewoon toegestaan en het is dan ook een chaos van stinkende brommers en scooters, en overstekende toeristen, die zich door een mensenmassa wurmen van winkeltje naar winkeltje.
De moeite waard zijn ook zeker de Ben Yousouf Madrassa (oude Koraanschool) Een van de vele moskeeën tuinen en paleizen om te bezoeken.
En net als alle Medina’s zijn de toegangspoorten een bezoek waardig. Zoals de ... Agnaou
Vraag J: Hoe heet een poort? _ _ _
We hebben onze rondreis door Marokko weer achter de rug en zijn weer een ervaring rijker. Ik hoop dat jullie ook mee genoten hebben, en als beloning kan je zodra de puzzel opgelost is deze cache in het veld gaan binnenhengelen
Je kunt de cache vinden op
N51 (G-F) (J-A). (E-B) D I
E005 (G-F) (G-F). C (E+H) (B+C-H)
Graag niets aan het apparaat veranderen. Gewoon draaien.