Citius, Altius, Fortius Virtual Cache

[Ακολουθεί η ελληνική έκδοση] Sport played an extremely important role in Greek social life. It was used to achieve harmony in the human body's form, for military preparation, and to reinforce the cultural and religious elements typical of the Hellenic ethnicity. Greek sports included many exercises: various forms of ball games, jumping, simple running, double running, armed running, wrestling, discus throwing, boxing, and Pankration. Public games and contests held a significant place in ancient Greek life, each with its distinct character. In earlier times, they appeared as funeral games or public celebrations but were not associated with any particular cult or sanctuary.

The oldest known games are those organized by Achilles in the Iliad, without the intervention of priests, after the funeral of Patroclus, in which the heroes of the epic participated, not athletes trained for competition. In the Odyssey, the games are part of the feast that Alcinous, king of the Phaeacians, offers to Odysseus; these too did not have a religious character but were simply directed by nine citizens chosen by the people. In these games, the youth from the noblest families competed against each other.

Later, national games, whose origins are unknown, developed and fully flourished during the period between the so-called “return of the Heraclids” and the age of Alexander the Great. During this time, the games were closely linked to religion and worship, celebrated in honor of a deity, included offerings and sacrifices, were held periodically like related religious festivals, and were considered of divine origin. Much later, musical contests for professional virtuosos, soloists in singing and instrumental performance, also appeared.

Greek public games can be grouped into three categories: games celebrated by all of Greece (Panhellenic); games celebrated by a confederation (e.g., the cult of Apollo at Delphi); games celebrated by a particular city (e.g., Panathenaic games). The Panhellenic character was specific to four events:

• Olympic Games
• Pythian Games
• Nemean Games
• Isthmian Games

These were solemn celebrations that testified to the common origins of the Greek people; during the games, all hostilities between Greek states were suspended. The four national events were alternated so that at least one was celebrated each year.

The Olympic Games were held every four years, and the term "Olympiad" referred to the four-year period between two Olympic Games. The Olympics began to be used scientifically to count the years only after the death of Alexander the Great, by the historian Timaeus of Sicily (352-256 B.C.), although they had already been used as a chronological reference by Hippias of Elis, Thucydides, and Eratosthenes. Thanks to this innovation, it is possible to write the annals of ancient Greek history.

The Olympic Games are ancient, and their origin is lost in the distant past; these authors chose as their starting point the year in which the custom of erecting statues or public monuments to the victors was introduced. The first to receive this honor was Coroebus, and the first Olympiad was, therefore, assigned to the years 776-775-774-773 B.C.

The Olympic Games were held in late summer in the plain that extended between Mount Olympus, the Alpheus River, and the Kronos Hill, where the sacred city of Olympia was located. The central part of the plain formed a sacred enclosure called the Altis, where the majestic temple of Olympian Zeus stood. Outside the Altis were the locations designated for the competitions: both the Altis and the various competition sites were strictly forbidden to women. It seems that only the inhabitants of the Peloponnesus were admitted to the first Olympic Games, but later all citizens able to prove their Greek origin were allowed to participate.

Participants in the games had to prove that they had not violated the rules governing the games in the past ten months. The preparation of the games was the responsibility of the “Eleans,” those who prepared them were called “agonists,” and the judges who awarded the prizes were called “Hellanodikai.”

It is generally believed that the Olympic Games lasted seven days and were held every year divisible by four; of the seven days, only five were dedicated to competitions because the first day was for religious ceremonies, and the last day was for awarding the victors. In the earliest form, the games essentially consisted of foot races; later, all the exercises of the pentathlon, the double race, the long-distance race, the armed race, the two-horse and four-horse chariot races, and the Pankration were introduced. After the 5th century B.C., competitions for boys and later literary competitions were also introduced.

The prize awarded to the winner consisted of a crown of wild olive branches cut by a child considered innocent with both parents alive. The olive crown was accompanied by a palm branch, symbolizing victory. The victory, the winner's name, the name of the winner's father, and the name of his hometown were recorded in special registers. Anyone who managed to win three competitions or who achieved victory in the five pentathlon exercises was called an Olympic champion and was dedicated a statue in the Altis.

After Greece fell under Roman rule, the prizes no longer had only moral or symbolic value but became venal. Emperor Theodosius I abolished the games; Theodosius II had the famous temple of Olympian Zeus burned down.

More than 1,500 years passed from the abolition of the ancient Olympics in 393 A.D. to their revival in 1896, and it must be said that the true and profound meaning of the ancient games could not be recreated in a world with different historical, social, and cultural perspectives. However, the Olympic ideal of fairness, healthy and chivalrous competition, selflessness, and the brotherhood of peoples became vitally important in the mind of their renovator.

It is unjustified to trace their revival too far back in time by looking for precursors of the Olympic revival here or there. These events should instead be placed in the broader history of sport, even if the term Olympic sometimes appeared to ennoble initiatives, as in the gymnastic competitions organized by the Directory in the Champ de Mars in Paris in the late 18th century. The name of the Protestant pastor Thomas Arnold, the inventor of so-called sports pedagogy, whose educational methods were popularized by Thomas Hughes in one of the most successful and famous books of the late 19th century, Tom Brown's School Days, should perhaps be mentioned.

Arnold's principles were studied and inspired the French baron Pierre de Coubertin. A German archaeological mission had carried out important excavations in the area of Olympia for more than six years, bringing to light a large quantity of objects and statues; this fact contributed significantly to stimulating curiosity about Olympia. Meanwhile, some concrete attempts to reorganize the Olympic Games had already been made in Greece thanks to the efforts of Konstantinos Evangelos Zappas, but it was an initiative with no international resonance, resulting in a real failure.

De Coubertin's plans and those of his promoter, Adolphe de Palissaux, were openly announced at the French Jubilee of the French Union of Athletic Sports in 1892. The biggest obstacles to realization were disbelief, indifference, open hostility from some athletes, and political complications. Finally, on June 16, 1894, at an international congress held at the Sorbonne in Paris, the restoration of the Olympic Games was proposed. In the final session on June 23, with the participation of 69 delegates from 12 nations, the proposal was approved, and it was decided to celebrate the modern Olympics in the territory of one of the participating nations in turn. Two years later, on March 25, 1896, after overcoming political obstacles thanks to the unconditional support of the Greek royal family, the first modern Olympics were declared open in Athens' stadium.

The history of subsequent Olympics shows a challenging path. For example, in St. Louis in 1904, the athletic games were distorted by the need to put on a show, absolutely outside the Olympic spirit. Only with the fourth Olympics (1908) did modern Olympism reveal itself as mature in organization and spirit. However, there was an excessive burdening of the games' programs, and the problem of the Olympic spirit became increasingly complicated, appearing decidedly threatened by compromises.

The International Olympic Committee, based in Lausanne, is the body that oversees all the complex issues of the Olympics. It is coordinated in individual nations by national Olympic committees, which, in turn, are organized into various federations. The Olympic flag is represented by a white banner bearing five interlocking rings in the center: blue, black, red, green, and yellow, symbolizing the union of the five continents in the common ideal. The winner today receives a gold medal (in the earliest modern Olympics, they were crowned with laurel leaves), the second a silver medal, and the third a bronze medal. The disciplines are divided into mandatory and optional; the Olympic program has recently seen the introduction of new events and the abolition of others.

At the Olympic Congress in Prague in 1925, it was decided to establish winter games to be held in the winter before the summer games and in the territory of a different nation. The competitions in Chamonix, France, were considered valid for the first Winter Games.

The Olympics have always been a major passion of mine: the description of this Geocache comes from some notes I collected back in middle school classes, for which I thank my teacher prof. Corio.

But enough with History, you want to know about this Vitual Cache, don’t you? Here’s what you have to do. 

In order to claim your “found” you should complete ONE of these two tasks:

• Be an Olympian: strike an Olympic pose! Choose ONE of the Olympic sports (either current or past) and take a picture of yourself/yourselves while performing it in the Ancient Olympia Stadium and attach it to your log. If you choose this task don’t forget to state in your log:
  • the country you are representing;
  • which sport you’re competing for: you can claim a [FTF] if you’re the first one to pick that particular discipline! (I will update this listing mentioning the FTF, STF and TTF for each sport, thus awarding gold, silver and bronze “medals”; you can find the list of medallists at the bottom of this page)
• Be a spectator (easier but less fun): take a picture of your nickname / tag with the starting line of the stadium in the background. You won’t compete for the “FTF Medals” but you’re still part of the game!

All non-complying logs will be deleted without warning.

Ο αθλητισμός στην αρχαία Ελλάδα είχε μια πολύ σημαντική θέση στην κοινωνική ζωή. Χρησιμοποιήθηκε για την επίτευξη της αρμονίας των μορφών του ανθρώπινου σώματος, την στρατιωτική προετοιμασία και για την ενίσχυση των στοιχείων του πολιτισμού και της θρησκείας που ήταν χαρακτηριστικά της ελληνικής εθνότητας. Ο ελληνικός αθλητισμός περιλάμβανε πολλά είδη άσκησης: το παιχνίδι της μπάλας σε διάφορες μορφές, το άλμα, τον απλό δρόμο, τον διπλό δρόμο, τον οπλιτοδρόμο, την πάλη, την ρίψη δίσκου, την πυγμαχία, και το παγκράτιο. Οι αγώνες και οι δημόσιοι διαγωνισμοί είχαν μεγάλη σημασία στην ζωή της αρχαίας Ελλάδας με διάφορους χαρακτήρες. Στην πρώιμη εποχή εμφανίζονται με τον χαρακτήρα των επιτάφιων αγώνων ή ως δημόσιες γιορτές, χωρίς όμως καμία σχέση με κάποιο ιδιαίτερο λατρευτικό ή ιερό.

Οι αρχαιότεροι γνωστοί αγώνες είναι αυτοί που βλέπουμε στην Ιλιάδα, διοργανωμένοι από τον Αχιλλέα, χωρίς την παρέμβαση των ιερέων, μετά την κηδεία του Πατρόκλου, στους οποίους συμμετείχαν οι ήρωες του έπους και όχι αθλητές εκπαιδευμένοι για έναν διαγωνισμό. Στην Οδύσσεια οι αγώνες αποτελούν μέρος της γιορτής που ο Αλκίνοος, βασιλιάς των Φαιάκων, προσφέρει στον Οδυσσέα· και αυτοί οι αγώνες δεν είχαν θρησκευτικό χαρακτήρα, αλλά απλώς διοικούνταν από εννέα πολίτες που επιλέγονταν από τον λαό. Σε αυτούς τους αγώνες, οι νέοι από τις πιο ευγενείς οικογένειες συναγωνίζονταν μεταξύ τους.

Αργότερα αναπτύχθηκαν οι εθνικοί αγώνες, των οποίων οι αρχές δεν είναι γνωστές, που γνώρισαν την πλήρη ανάπτυξή τους κατά την περίοδο μεταξύ της λεγόμενης «επιστροφής των Ηρακλειδών» και της εποχής του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Κατά την διάρκεια αυτής της περιόδου, οι αγώνες ήταν στενά συνδεδεμένοι με την θρησκεία και την λατρεία, γιορτάζονταν προς τιμήν μιας θεότητας, περιλάμβαναν προσφορές και θυσίες, διεξάγονταν περιοδικά όπως οι σχετικές θρησκευτικές γιορτές, και θεωρούνταν ότι έχουν θεϊκή προέλευση. Σαφώς αργότερα εμφανίζονται μουσικοί διαγωνισμοί για επαγγελματίες δεξιοτέχνες, σολίστες στο τραγούδι και την οργανοπαιξία.

Οι δημόσιοι ελληνικοί αγώνες μπορούν να κατηγοριοποιηθούν σε τρεις κατηγορίες: αγώνες που γιορτάζονταν από όλη την Ελλάδα (παναθηναϊκοί), αγώνες που γιορτάζονταν από μια ομοσπονδία (π.χ., λατρεία του Απόλλωνα στους Δελφούς), αγώνες που γιορτάζονταν από μια συγκεκριμένη πόλη (π.χ., παναθηναϊκοί). Ο παναθηναϊκός χαρακτήρας ήταν ιδιαιτέρως χαρακτηριστικός τεσσάρων εκδηλώσεων:

• Ολυμπιακοί Αγώνες
• Πύθιοι Αγώνες
• Νέμεοι Αγώνες
• Ίσθμιοι Αγώνες

Αυτές ήταν οι πανηγυρικές εκδηλώσεις που μαρτυρούσαν τις κοινές καταγωγές των ελληνικών λαών· κατά την διάρκεια των αγώνων διακόπτονταν όλες οι εχθροπραξίες μεταξύ των ελληνικών κρατών. Οι τέσσερις εθνικές εκδηλώσεις εναλλάσσονταν κατά τέτοιο τρόπο ώστε κάθε χρόνο να γιορτάζεται τουλάχιστον μία.

Οι Ολυμπιακοί Αγώνες διεξάγονταν κάθε τέσσερα χρόνια, και η λέξη ολυμπιάδα υποδείκνυε την τετραετία μεταξύ δύο Ολυμπιακών Αγώνων. Οι Ολυμπιακοί Αγώνες άρχισαν να χρησιμοποιούνται επιστημονικά για την καταμέτρηση των ετών μόνο μετά τον θάνατο του Μεγάλου Αλεξάνδρου, από τον ιστορικό Τίμαιο της Σικελίας (352-256 π.Χ.), αν και είχαν ήδη χρησιμοποιηθεί ως χρονολογική αναφορά από τον Ιππία τον Ηλείον, τον Θουκυδίδη και τον Ερατοσθένη. Χάρη σε αυτή την καινοτομία, είναι δυνατόν να γραφτούν τα χρονικά της αρχαίας ελληνικής ιστορίας.

Οι Ολυμπιακοί Αγώνες είναι πανάρχαιοι και η καταγωγή τους χάνεται στην μακρινή αρχαιότητα· αυτοί οι συγγραφείς επέλεξαν ως αρχή το έτος στο οποίο εισήχθη η συνήθεια της ανέγερσης αγαλμάτων ή δημόσιων μνημείων για τους νικητές. Ο πρώτος που έλαβε αυτή την τιμή ήταν ο Κόροιβος, και η πρώτη Ολυμπιάδα αποδόθηκε, ως εκ τούτου, στα έτη 776-775-774-773 π.Χ.

Οι Ολυμπιακοί Αγώνες διεξάγονταν στα τέλη του καλοκαιριού στην πεδιάδα που εκτεινόταν μεταξύ του όρους Όλυμπος, του ποταμού Αλφειού, και του λόφου Κρόνου, όπου βρισκόταν η ιερή πόλη της Ολυμπίας. Το κεντρικό τμήμα της πεδιάδας σχημάτιζε έναν ιερό περίβολο, τον Άλτιν, όπου βρισκόταν ο επιβλητικός ναός του Ολυμπίου Διός. Έξω από τον Άλτιν βρίσκονταν οι χώροι που προορίζονταν για τους αγώνες: τόσο ο Άλτις όσο και οι διάφοροι αγωνιστικοί χώροι ήταν αυστηρά απαγορευμένοι στις γυναίκες. Φαίνεται ότι στους πρώτους Ολυμπιακούς Αγώνες συμμετείχαν μόνο οι κάτοικοι της Πελοποννήσου, αλλά αργότερα έγιναν δεκτοί όλοι οι πολίτες που μπορούσαν να αποδείξουν ότι είναι ελληνικής καταγωγής.

Οι συμμετέχοντες στους αγώνες έπρεπε να αποδείξουν ότι δεν είχαν παραβιάσει τους κανόνες που διέπουν τους αγώνες κατά τους τελευταίους δέκα μήνες. Η προετοιμασία των αγώνων ήταν ευθύνη των «Ηλείων», οι οποίοι τους προετοίμαζαν και ονομάζονταν «αγωνιστές», ενώ οι κριτές που ανέθεταν τα βραβεία ονομάζονταν «ελλανοδίκες».

Θεωρείται ότι οι Ολυμπιακοί Αγώνες διαρκούσαν επτά ημέρες και διεξάγονταν κάθε χρόνο διαιρετό με το τέσσερα· από τις επτά ημέρες μόνο οι πέντε ήταν αφιερωμένες στους αγώνες, καθώς την πρώτη ημέρα διεξάγονταν οι θρησκευτικές τελετές και η τελευταία ημέρα ήταν αφιερωμένη στην απονομή των βραβείων στους νικητές. Στην αρχαιότερη μορφή τους, οι αγώνες αποτελούνταν κυρίως από αγώνες δρόμου· στη συνέχεια εισήχθησαν όλα τα αγωνίσματα του πεντάθλου, ο διπλός δρόμος, ο δρόμος μεγάλων αποστάσεων, ο οπλιτοδρόμος, οι αγώνες με άμαξες με δύο και τέσσερα άλογα, και το παγκράτιο. Μετά τον 5ο αιώνα π.Χ., εισήχθησαν οι αγώνες για τους νέους και στη συνέχεια οι λογοτεχνικοί αγώνες.

Το βραβείο που απονέμονταν στον νικητή αποτελούνταν από ένα στεφάνι από κλαδιά άγριου ελιάς, κομμένα από ένα παιδί που θεωρούνταν αθώο και είχε και τους δύο γονείς ζωντανούς. Το στεφάνι ελιάς συνοδευόταν από ένα κλαδί φοινικιάς, που συμβόλιζε τη νίκη. Η νίκη, το όνομα του νικητή, το όνομα του πατέρα του νικητή και το όνομα της πατρίδας του καταγράφονταν σε ειδικά μητρώα. Όποιος κατάφερνε να κερδίσει τρεις αγώνες ή να πετύχει νίκη στα πέντε αγωνίσματα του πεντάθλου ονομαζόταν Ολυμπιονίκης και του αφιερωνόταν ένα άγαλμα στον Άλτιν.

Μετά την κατάκτηση της Ελλάδας από τους Ρωμαίους, τα βραβεία δεν είχαν πλέον μόνο ηθική ή συμβολική αξία, αλλά έγιναν χρηματικά. Ο Αυτοκράτορας Θεοδόσιος Α΄ κατάργησε τους αγώνες· ο Θεοδόσιος Β΄ διέταξε την καύση του περίφημου ναού του Ολυμπίου Διός.

Περισσότερα από 1.500 χρόνια πέρασαν από την κατάργηση των αρχαίων Ολυμπιακών Αγώνων το 393 μ.Χ. μέχρι την αναβίωσή τους το 1896, και πρέπει να ειπωθεί ότι το αληθινό και βαθύ νόημα των αρχαίων αγώνων δεν μπόρεσε να αναδημιουργηθεί σε έναν κόσμο με διαφορετικές ιστορικές, κοινωνικές και πολιτισμικές προοπτικές. Ωστόσο, το Ολυμπιακό ιδεώδες της δικαιοσύνης, του υγιούς και ιπποτικού αγώνα, της ανιδιοτέλειας και της αδελφοσύνης των λαών απέκτησε μεγάλη σημασία στο μυαλό του ανανεωτή τους.

Δεν είναι δικαιολογημένο να αναζητούμε την αναβίωση των Ολυμπιακών Αγώνων σε προηγούμενες εποχές αναζητώντας προδρόμους εδώ ή εκεί. Αυτές οι εκδηλώσεις θα πρέπει να τοποθετηθούν στην ευρύτερη ιστορία του αθλητισμού, ακόμη και αν ο όρος Ολυμπιακός εμφανίστηκε μερικές φορές για να τιμήσει πρωτοβουλίες, όπως στους γυμναστικούς διαγωνισμούς που διοργανώθηκαν από τη Διεύθυνση στο Champs de Mars στο Παρίσι στα τέλη του 18ου αιώνα. Ίσως θα πρέπει να αναφερθεί το όνομα του Προτεστάντη ιερέα Thomas Arnold, εφευρέτη της λεγόμενης αθλητικής παιδαγωγικής, των εκπαιδευτικών μεθόδων του οποίου δημοσιοποιήθηκαν από τον Thomas Hughes σε ένα από τα πιο επιτυχημένα και διάσημα βιβλία του 19ου αιώνα, το Tom Brown's School Days.

Οι αρχές του Arnold μελετήθηκαν και ενέπνευσαν τον Γάλλο βαρόνο Πιερ ντε Κουμπερτέν. Μια γερμανική αρχαιολογική αποστολή είχε πραγματοποιήσει σημαντικές ανασκαφές στην περιοχή της Ολυμπίας για περισσότερα από έξι χρόνια, φέρνοντας στο φως μια μεγάλη ποσότητα αντικειμένων και αγαλμάτων· αυτό το γεγονός συνέβαλε σημαντικά στη διέγερση της περιέργειας για την Ολυμπία. Εν τω μεταξύ, είχαν ήδη γίνει ορισμένες συγκεκριμένες προσπάθειες για την αναδιοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων στην Ελλάδα χάρη στις προσπάθειες του Κωνσταντίνου Ευάγγελου Ζάππα, αλλά ήταν μια πρωτοβουλία χωρίς διεθνή απήχηση, που οδήγησε σε μια πραγματική αποτυχία.

Τα σχέδια του ντε Κουμπερτέν και του υποστηρικτή του, Αδόλφου ντε Παλιξώ, ανακοινώθηκαν ανοιχτά στο Ιωβηλαίο της Ένωσης Αθλητικών Αθλημάτων της Γαλλίας το 1892. Τα μεγαλύτερα εμπόδια για την υλοποίηση ήταν η δυσπιστία, η αδιαφορία, η ανοιχτή εχθρότητα από ορισμένους αθλητές, και οι πολιτικές περιπλοκές. Τέλος, στις 16 Ιουνίου 1894, σε ένα διεθνές συνέδριο που πραγματοποιήθηκε στη Σορβόννη στο Παρίσι, προτάθηκε η αναβίωση των Ολυμπιακών Αγώνων. Στην τελική συνεδρίαση στις 23 Ιουνίου, με τη συμμετοχή 69 αντιπροσώπων από 12 έθνη, η πρόταση εγκρίθηκε και αποφασίστηκε να γιορτάζονται οι σύγχρονοι Ολυμπιακοί Αγώνες εναλλάξ στο έδαφος ενός από τα συμμετέχοντα έθνη. Δύο χρόνια αργότερα, στις 25 Μαρτίου 1896, μετά από την υπέρβαση πολιτικών εμποδίων χάρη στην άνευ όρων υποστήριξη της ελληνικής βασιλικής οικογένειας, οι πρώτοι σύγχρονοι Ολυμπιακοί Αγώνες ανακηρύχθηκαν ανοιχτοί στο στάδιο της Αθήνας.

Η ιστορία των μεταγενέστερων Ολυμπιακών Αγώνων δείχνει μια δύσκολη πορεία. Για παράδειγμα, στο Σεντ Λούις το 1904, οι αθλητικοί αγώνες αλλοιώθηκαν από την ανάγκη για θεαματικότητα, τελείως έξω από το Ολυμπιακό πνεύμα. Μόνο με την τέταρτη Ολυμπιάδα (1908) ο σύγχρονος Ολυμπισμός αποκαλύφθηκε ως ώριμος από την άποψη της οργάνωσης και του πνεύματος. Ωστόσο, παρατηρήθηκε υπερφόρτωση των προγραμμάτων των αγώνων, και το πρόβλημα του Ολυμπιακού πνεύματος έγινε ολοένα και πιο περίπλοκο, εμφανιζόμενο αποφασιστικά απειλούμενο από συμβιβασμούς.

Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή, με έδρα τη Λωζάνη, είναι το όργανο που επιβλέπει όλα τα σύνθετα ζητήματα των Ολυμπιακών Αγώνων. Συντονίζεται σε μεμονωμένα έθνη από εθνικές Ολυμπιακές επιτροπές, οι οποίες με τη σειρά τους οργανώνονται σε διάφορες ομοσπονδίες. Η Ολυμπιακή σημαία απεικονίζεται από μια λευκή σημαία με πέντε συνδεδεμένους κύκλους στο κέντρο: μπλε, μαύρο, κόκκινο, πράσινο, και κίτρινο, που συμβολίζουν την ένωση των πέντε ηπείρων στο κοινό ιδανικό. Σήμερα, ο νικητής λαμβάνει ένα χρυσό μετάλλιο (στα πρώτα σύγχρονα Ολυμπιακά στέφονταν με κλαδιά δάφνης), ο δεύτερος ένα ασημένιο μετάλλιο, και ο τρίτος ένα χάλκινο μετάλλιο. Οι αγωνιστικές κατηγορίες χωρίζονται σε υποχρεωτικές και προαιρετικές· το Ολυμπιακό πρόγραμμα έχει πρόσφατα δει την εισαγωγή νέων αγωνισμάτων και την κατάργηση άλλων.

Στο Ολυμπιακό Συνέδριο της Πράγας το 1925, αποφασίστηκε η θέσπιση χειμερινών αγώνων που θα διεξάγονται το χειμώνα πριν από τους θερινούς αγώνες και στο έδαφος ενός διαφορετικού έθνους. Οι αγώνες στο Chamonix της Γαλλίας θεωρούνται έγκυροι για τους πρώτους Χειμερινούς Αγώνες.

Οι Ολυμπιακοί Αγώνες ήταν πάντα ένα μεγάλο πάθος για μένα: η περιγραφή αυτής της Geocache προέρχεται από σημειώσεις που είχα συλλέξει κατά τη διάρκεια των μαθημάτων στο γυμνάσιο, για τις οποίες ευχαριστώ τον καθηγητή μου, κ. Κόριο.

Αλλά αρκετά με την Ιστορία, θέλετε να μάθετε για αυτή τη Virtual Cache, σωστά; Ορίστε τι πρέπει να κάνετε.
Για να δηλώσετε την εύρεσή σας, πρέπει να ολοκληρώσετε ΕΝΑ από τα δύο παρακάτω καθήκοντα:

1. Γίνετε Ολυμπιονίκης: πάρτε μια Ολυμπιακή πόζα! Επιλέξτε ΕΝΑ από τα Ολυμπιακά αθλήματα (είτε τρέχοντα είτε παλαιά) και τραβήξτε μια φωτογραφία σας ενώ το εκτελείτε στο Στάδιο της Αρχαίας Ολυμπίας και επισυνάψτε την στο ημερολόγιό σας. Αν επιλέξετε αυτή την αποστολή, μην ξεχάσετε να αναφέρετε στο ημερολόγιό σας:

• τη χώρα που εκπροσωπείτε·
• το άθλημα στο οποίο αγωνίζεστε: μπορείτε να διεκδικήσετε ένα [FTF] αν είστε ο πρώτος που επιλέγει αυτό το συγκεκριμένο άθλημα! (Θα ενημερώνω αυτήν την καταχώριση αναφέροντας το FTF, STF και TTF για κάθε άθλημα, απονέμοντας έτσι χρυσά, ασημένια και χάλκινα "μετάλλια"). Μπορείτε να βρείτε τη λίστα των μεταλλιούχων στο κάτω μέρος αυτής της σελίδας.

2. Γίνετε θεατής (πιο εύκολο αλλά λιγότερο διασκεδαστικό): τραβήξτε μια φωτογραφία με το ψευδώνυμο ή το tag σας με τη γραμμή εκκίνησης του σταδίου στο φόντο. Δεν θα αγωνιστείτε για τα "Μετάλλια FTF", αλλά εξακολουθείτε να είστε μέρος του παιχνιδιού!

Όλα τα μη συμμορφούμενα logs θα διαγράφονται χωρίς προειδοποίηση.

Geo-Olympic Medal Collection / Geo-Ολυμπιακή συλλογή μεταλλίων

*IGA: Independent Geocaching Athletes (didn't state the country they represent)

** logged for both karate and judo but only uploaded one the pic for karate

Virtual Rewards 4.0 - 2024-2025

This Virtual Cache is part of a limited release of Virtuals created between January 17, 2024 and January 17, 2025. Only 4,000 cache owners were given the opportunity to hide a Virtual Cache. Learn more about Virtual Rewards 4.0 on the Geocaching Blog.