Kawernę wykuli Austriacy podczas budowy Twierdzy Kraków. Na wzgórzu Solnik znajdował się Fort międzypolowy artyleryjski 53 „Bodzów”. Kawerna służyła m.in. jako magazyn amunicji.
Po wykuciu kawerny obetonowano jej ściany. W niektórych miejscach znajdują się na nich nacieki w postaci polew i kilkunastocentymetrowej długości makaroników. Dno jest betonowe, miejscami pokryte błotem zmieszanym z drobnym rumoszem, miejscami po deszczu zalegają kałuże wody. Kawerna sucha jest tylko w okolicach drugiego wylotu i w sali z kominkiem, poza tym jest wilgotna. Oświetlony światłem słonecznym jest tylko korytarz za pierwszym otworem i częściowo pierwsza sala. Za drugim otworem oświetlone jest tylko kilka metrów korytarza. Reszta kawerny jest ciemna.
O kawernie już kiedyś opowiadał inny kesz, przytaczając nawet ciekawą legendę o Kostrzu. Dziś kawerna czasem jest otwarta, czasem zamknięta, dlatego pojemnik schowany jest na zewnątrz.
