To μνημείο του Αγρίππα_Ακρόπολη των Αθηνών
Το μνημείο του Αγρίππα υψώνεται στα δυτικά των Προπυλαίων της Ακρόπολης, ακριβώς απέναντι από τη βόρεια πτέρυγα και την «Πινακοθήκη», και περίπου φθάνει σε ύψος τον πύργο του ναού της Αθηνάς Νίκης, που βρίσκεται στα νότιά του. Κατασκευάσθηκε αρχικά προς τιμήν του βασιλιά Ευμένη Β΄ της Περγάμου, το 178 π.Χ., ύστερα από τη νίκη του στους Παναθηναϊκούς αγώνες. Στο επάνω μέρος του υπήρχε χάλκινο τέθριππο, στο οποίο απεικονίζονταν ως ηνίοχοι ο ίδιος ο Ευμένης και ο αδελφός του, Άτταλος. Στη συνέχεια, γύρω στο 27 π.Χ., το τέθριππο αυτό αντικαταστάθηκε από άλλο, που αναρτήθηκε από το δήμο των Αθηναίων προς τιμήν του Μάρκου Αγρίππα, γαμπρού του Αυγούστου, με αφορμή την ανέγερση στην Αγορά του ωδείου, που πρόσεφερε ο Αγρίππας στην Αθήνα.
Από το μνημείο σήμερα σώζεται μόνο το βάθρο, κατασκευασμένο από γκριζογάλανο μάρμαρο Υμηττού και από λευκό πεντελικό μάρμαρο στη βάση και στην επίστεψή του. Είναι ορθογώνιο και κτισμένο κατά το ψευδοϊσόδομο σύστημα, που ήταν ιδιαίτερα αγαπητό στην ελληνιστική εποχή. Έχει ορθογώνια βαθμιδωτή θεμελίωση, διαστάσεων 3,31 x 3,80 μ., με ύψος 4,50 μ., κατασκευασμένη από κροκαλοπαγείς λίθους και πωρόλιθους και επάνω της πατά το βάθρο, που έχει ύψος 8,91 μ. και στενεύει ελαφρά προς την κορυφή του. Η μορφή του θυμίζει έντονα τα βάθρα άλλων μνημείων, επίσης ελληνιστικής εποχής, που είχαν αφιερωθεί σε μεγάλα ιερά, και κυρίως σε αυτό των Δελφών.
Η απόκλιση από την κατακόρυφο που εμφανίζει το μνημείο προς τα δυτικά καταγράφεται ήδη από τα τέλη του 19ου αιώνα, αφού μόνο το ανατολικό τμήμα του εδράζεται στον σχιστολιθικό βράχο, ενώ το υπόλοιπο πάνω σε επιχώσεις και στο σημείο καταλήγουν τα νερά της βροχής από τα Προπύλαια, τα οποία επιδεινώνουν την κατάσταση.
Γεωλογία και Αρχιτεκτονική στην Ακρόπολη των Αθηνών
Το πεντελικό μάρμαρο είναι λευκό και διασχίζεται από υπότεφρες ή από κυανίζουσες γραμμές. Δεν αποτελείται, όπως το παριανό μάρμαρο, από καθαρό ανθρακικό ασβέστιο, αλλά περιέχει και μικρή αναλογία διαφόρων οξειδίων, κυρίως σιδήρου. Στα οξείδια αυτά οφείλεται και το χρώμα της σκουριάς, που αποκτά, όταν εκτεθεί στην ατμόσφαιρα για μεγάλο χρονικό διάστημα. Αυτό παρατηρείται στους αρχαίους ναούς και στα αγάλματα που είναι κατασκευασμένα από πεντελικό μάρμαρο.
Το μάρμαρο του Υμηττού είναι ένα κυανότεφρο μάρμαρο, χαμηλής ποιότητας, που όμως χρησιμοποιήθηκε αρκετά κατά την ελληνιστική περίοδο και τα ρωμαϊκά χρόνια για την κατασκευή κτιρίων και αγαλμάτων.
Ο ελευσινιακός ασβεστόλιθος είναι ένας γκρίζο-τεφρό ρουδιστοφόρος ασβεστόλιθος, ηλικίας Κρητιδικής περιόδου. Χρησιμοποιήθηκε σε διάφορα μνημεία της Ακρόπολης, λόγω της χρωματικής του αντίθεσης με το πεντελικό μάρμαρο. Ο Ελευσινιακός ασβεστόλιθος είναι γενικά συμπαγής, αν και παρουσιάζει μερικές ρηγματώσεις και πόρους.
Πωρόλιθος, είναι μια γενική κατηγορία πετρολογίας που περιλαμβάνει οποιονδήποτε μαλακό και ευλάξευτο, κίτρινο-ερυθρό πέτρωμα. Χρησιμοποιούταν, αρχικά, στα εμφανή σημεία των κτηρίων αλλά μετά την εφαρμογή του μαρμάρου η χρήση του περιορίστηκε σε γεμίσματα, στις υποδομές και σε δευτερεύοντα αρχιτεκτονικά μέλη.
Αν και δεν ανήκει στα γεωλογικά πετρώματα κατά τη διάρκεια των εργασιών αναστήλωσης αξιοποιήθηκαν τεχνητοί λίθοι, οι οποίοι κατασκευάστηκαν με κονίαμα χαλαζιακής άμμου και λευκού σιμέντου Portland και την προσθήκη μιας μικρής ποσότητας χρωματος ώχρας.
Πηγή: https://www.ysma.gr and www.odysseus.culture.gr
Εργασίες
1. Από ποια είδη μαρμάρου είναι κατασκευασμένο το μνημείο του Αγρίππα; Περιγράψτε το χρώμα και την υφή τους.
2. Έχει χρησιμοποιηθεί νεότερο υλικό κατά την αναστήλωση του μνημείου; Αν ναι, πώς το αντιληφθήκατε;
3. Το μνημείο έχει μια κλίση προς τα δυτικά. Πού οφείλεται αυτή η κλίση κατά τη γνώμη σας;
4. Παρατηρήστε τις ρωγμές που υπάρχουν περιμετρικά του μνημείου και οφείλονται στην κλίση του προς τα δυτικά. Εντοπίστε τη μεγαλύτερη ρωγμή και υπολογίσετε το μήκος και το πλάτος της.
5. Αν θέλετε, προσθέστε μια φωτογραφία σας από τον χώρο. (προαιρετικό στάδιο)
Θα πρέπει να στείλετε τις απαντήσεις σας με μήνυμα. Όσες καταγραφές εντοπίζονται χωρίς απαντήσεις, θα διαγράφονται χωρίς προειδοποίηση.
The Monument of Agrippa__Acropolis of Athens
The monument of Agrippa stands west of the Propylaia, directly opposite the north wing and the so-called Pinakothiki, and is the same height as the temple of Athena Nike to the south. Originally it was built in honour of Eumenes II of Pergamon in 178 BC to commemorate his victory in the chariot race of the Panathenaic games. Atop the pedestal was a bronze quadriga (four-horse chariot) driven by Eumenes and his brother, Attalos. This chariot was replaced by another in approximately 27 BC, dedicated by the city of Athens to Marcus Agrippa, son-in-law of Augustus, in gratitude for the odeion that he erected in the Agora. The following inscription is still visible on the west side of the pedestal: ?The city (dedicates this) to Marcus Agrippa, son of Leukios, three times consul and benefactor?. Below this inscription are the traces of an earlier one, which probably referred to Eumenes and was erased.
The rectangular, slightly tapering pedestal is the only part of the monument preserved to this day. Made of grey-blue Hymetus marble, it uses pseudo-isodomic masonry, which was particularly popular in the Hellenistic period, and stands on a stepped base of stone and tufa, 3.80 metres long, 3.31 metres wide and 4.50 metres tall. The pedestal is 8.91 metres tall. Its shape resembles that of other Hellenistic pedestals dedicated at large sanctuaries, such as Delphi.
The westward deviation from the vertical exhibited by the monument has been recorded since the late 19th century, as only the eastern part is founded on the schist rock, while the rest rests on fill material. Additionally, rainwater from the Propylaea flows to this point, further worsening the situation.
Geology and Architecture on the Acropolis of Athens
Pentelic marble is white and traversed by slightly grayish or bluish veins. Unlike Parian marble, which consists of pure calcium carbonate, Pentelic marble contains a small proportion of various oxides, mainly iron oxides. These oxides are responsible for the rusty coloration that the marble acquires after prolonged exposure to the atmosphere. This phenomenon can be observed in ancient temples and statues made of Pentelic marble.
Hymettus marble is a bluish-grey marble of low quality, but it was widely used during the Hellenistic period and Roman times for the construction of buildings and statues.
Eleusinian limestone is a grayish-ruddy limestone rich in rudist fossils, dating from the Cretaceous period. It was used in various monuments of the Acropolis due to its color contrast with Pentelic marble. Eleusinian limestone is generally solid, although it may display some fracturing and porosity.
Poros stone is a general petrological term that refers to any soft, easily workable, yellow-reddish rock. It was initially used for the visible parts of buildings but, following the adoption of marble, its use became limited to infills, substructures, and secondary architectural elements.
Although not a natural geological stone, artificial stones were also used during restoration works. These were manufactured with a mortar of quartz sand and white Portland cement, along with a small amount of ochre pigment.
Source: https://www.ysma.gr and www.odysseus.culture.gr
Tasks
1. What types of marble is the Monument of Agrippa made of? Describe their color and texture.
2. Has newer material been used during the restoration of the monument? If so, how did you notice it?
3. The monument has a tilt toward the west. What do you think is the cause of this tilt?
4. Observe the cracks that exist around the monument and are due to its tilt to the west. Locate the largest crack and estimate its length and width.
5. If you wish, add a photo of yourself from the site. (Optional step)
Send the answers via my account. You can log the cache as a found immediately. If there is anything to clarify, i will contact you. Logs without sending the answers will be deleted without any comment.