"Ciemno wszędzie, głucho wszędzie,
co to będzie, co to będzie...."
Dziady to pradawny słowiański obrzęd zaduszny, obchodzony głównie jesienią, ale także w innych porach roku, w zależności od lokalnych tradycji. To czas, gdy - według wierzeń - granica między światem żywych a umarłych staje się cienka, a dusze przodków wracają, by odwiedzić swoje dawne domostwa.
Podczas obrzędów przygotowywano strawę dla duchów, palono ognie, a wędrowcy mogli liczyć na poczęstunek "dla zbłąkanych dusz". Niektóre zwyczaje przeniknęły do współczesnych Zaduszek i przypominają zachodnie Halloween - ale mają nasze, słowiańskie korzenie.
Dziady to także tytuł jednego z najważniejszych dzieł polskiej literatury autorstwa Adama Mickiewicza.
Składa się z kilku części, które łączy motyw obrzędu dziadów. Utwór porusza tematy narodowe, społeczne i metafizyczne, takie jak walka o wolność, cierpienie, miłość czy kontakt z zaświatami.
Zadanie:
Wydarzenia ukazane w części II „Dziadów” Mickiewicza mają miejsce:
a) jeśli w Polsce, na cmentarzu to X=390 Y=210
b) jeśli na Litwie, w kaplicy cmentarnej to X=427 Y=286
c) jeśli na Litwie, w kościele to X=465 Y=324
d) jeśli w Prusach, w kaplicy to X=367 Y=389
N 53° 07.X+11 E 018° 47.Y-23
O keszu:
Pamiętaj, że współrzędne mogą być nieco "leśne", więc kieruj się nie tylko urządzeniem, ale też intuicją poszukiwacza.
Zabierz ze sobą coś do pisania. Może też przydać się pęseta.
Bardzo proszę o dokładne maskowanie pojemnika, tak by kesz mógł długo cieszyć.
Pamiętaj też, że w lesie jesteś gościem - nie hałasuj, nie niszcz przyrody i nie śmieć.
Część trasy przebiega wzdłuż drogi udostępnionej do ruchu samochodowego, więc zachowaj ostrożność, szczególnie z dziećmi i zwierzakami.
Powodzenia w poszukiwaniach :)