SpongeBob in het Wonderlijke Bos
Op een ochtend werd SpongeBob wakker met een vreemd gevoel. Toen hij naar buiten keek, zag hij geen water, geen Krusty Krab en zelfs geen looproutes van Bikini Bottom. In plaats daarvan stonden er enorme bomen om hem heen, hoorde hij fluitende vogels en rook hij de geur van mos en bladeren.
SpongeBob sprong overeind. Hij wreef in zijn ogen en keek nog eens goed. Hij stond midden in een bos!
"Oooh, wat spannend!" riep hij meteen enthousiast. "Ik ben op een nieuw avontuur!"
Hij begon nieuwsgierig rond te lopen. De zon scheen door de bladeren, waardoor alles er sprookjesachtig uitzag. Terwijl hij verder liep, hoorde hij plotseling een zacht gegrom achter een struik. Toen hij voorzichtig keek, zag hij Bruno Brutzel het everzwijn. Bruno keek verbaasd naar SpongeBob, want hij had nog nooit zo’n rechthoekig, geel, sponsachtig wezen gezien.
"Hallo!" riep SpongeBob vrolijk en stak zijn hand uit. "Ik ben SpongeBob! Ik ben nieuw hier."
Bruno snuffelde even en glimlachte daarna. "Welkom in het bos! Je ziet er… eh… bijzonder uit. Wat zoek je?"
"Ik weet eigenlijk niet wat ik zoek," zei SpongeBob vrolijk. "Maar ik hou van avontuur, dus dat komt vast goed!"
Bruno besloot hem mee te nemen het bos in. Terwijl ze verder liepen, keken ze omhoog en zagen Meneer de Raaf op een tak zitten. Hij keek met één oog naar SpongeBob, zoals alleen een wijze raaf dat kan.
"Wie is deze vrolijke gele vreemdeling?" vroeg Meneer de Raaf met zijn deftige stem.
"Dit is SpongeBob!" riep Bruno trots. "Hij is op ontdekkingstocht."
SpongeBob zwaaide enthousiast. Meneer de Raaf streek neer en vertelde dat er diep in het bos een magische open plek was waar de zon zo mooi naar binnen scheen dat de grond licht gaf. SpongeBob sprong op en neer van enthousiasme. "Ooh! Kunnen we daar naartoe? Dat klinkt supermagisch!"
Onderweg kwamen ze Spiky de egel tegen, die net bezig was eikeltjes te verzamelen. Toen hij SpongeBob zag, bleef hij verbaasd staan.
"Wat ben jij?" vroeg Spiky nieuwsgierig.
"Ik ben een spons! En ik absorbeer avontuur!" riep SpongeBob trots.
Samen gingen ze verder, en eindelijk kwamen ze bij de open plek. Het licht viel door de bladeren als glanzende gouden strepen. SpongeBob liep ernaartoe en voelde zich helemaal warm worden vanbinnen.
"Dit is het mooiste wat ik ooit heb gezien…" fluisterde hij.
Toen sprong hij opeens op. "Wacht eens! Dit lijkt wel een perfecte plek om een bosfeest te geven!"
Voordat iemand kon reageren, had SpongeBob al dansbewegingen bedacht, was Bruno druk aan het trommelen met takken en maakte Spiky een mini-kampvuurtje van stekels en bladeren. Meneer de Raaf begon zelfs een lied te zingen.
Binnen een paar minuten was de magische open plek veranderd in een vrolijk, chaotisch en supergezellig feest. SpongeBob draaide rondjes, lachte hardop en zei:
"Het is misschien anders dan de zee, maar dit bos is echt geweldig!"
Toen de zon onderging, zaten SpongeBob en zijn nieuwe vrienden samen in het zachte mos. Hij voelde zich helemaal thuis, ook al was het ver weg van Bikini Bottom. En hij wist het zeker:
Het bos was misschien vreemd, maar de vriendschappen waren echt.
graag het stempeltje in de behuizing laten zitten dit is onderdeel van de cache