W pewien chłodny przedwiosenny sen wdarł się mi ogródek. I już nie chciał odpuścić i wyjść mi z głowy -- tylko to sadzenie i truskawki. Podzieliłam się tym pomysłem z wszystkimi domownikami, jeszcze wtedy nie wiedziałam, że to był błąd, bo powinnam tak istotne informacje zachować dla siebie i schować gdzieś rachunek za łopatę, zanim zobaczy je o jedna para oczu za dużo. Kiedy rano odebrałam z paczkomatu sadzonki, ułożyłam je w stosiku w korytarzu i spokojnie poszłam do pracy, nie wiedziałam, że wrócę do miejsca, w którym w zasadzie sadzenie to już przesada, bo wszystkie roślinki nie mają korzonków, doniczek i szans na zielone życie.
Podejrzani:
Fonem - sznaucer o ego doga niemieckiego, w sercu ogień, na sierści pokój. Ktoś go wyrzucił z samochodu, a potem ktoś przejechał mu po łapach rowerem, a mógł przejechać, bo Fonem leżał w rowie pobity i ze złamanymi łapami. Poszłam oddać książki do biblioteki i tak Fonem trafił do mnie. Kochał smaczne rzeczy, ale jadł je jak nindża -- nabierał do ust, ale nie za dużo, trzeba mieć godność! A potem ssał, dopóki się nie rozpuszczą na amen.
Chomsky - biało-beżowy piesek bojowy. Ktoś go uwięził na lince w sadzie, ale ktoś go uratował. Potem ktoś go adoptował, ale bardzo źle się nim zajmował, a potem go oddał, bo Chomsky gryzł i ciągnął. I tak trafił do nas i znalazł miłość do końca swojego świata. Nie dojadał, więc zjadał wszystko, co leżało na ziemi przez całe życie. Amator śmierdzących rzeczy.
Psikus - charcik kundelcik o truskawkowym odcieniu beżu, ogień to przy nim letni wyczyn płomienia na patyku, biega, więc żyje. Trafił do nas jako szczeniak, więc je w zasadzie rzeczy nietypowe, z fanaberii, bo z głodem nie miał na szczęście zbyt wiele wspólnego. Ksywy, które ma w domu, pochodzą od tego, co zjadł. Chlebek, Kapusta von Chrupek, Cukinia, Cukierek, Delicja.
Wafel - czarna niespodzianka. Jeszcze nie wiadomo, co z niego wyrośnie, ale rośnie jak mały Psikus -- nie chodzi o tempo, ale o etapy rozwojowe -- tu coś zgryzie, tam umaże się kremem rumiankowym, bo najwyraźniej środy są dla niego dniem SPA dla psa. Jego podejście do życia to na razie "łiiii!". Ma ksywę Szczerbatek, bo gryzie i jest czarny i pojawił się znienacka. Jest u nas dwa tygodnie, za rok podobne historie będą o nim.
Miejsca:
- kuchnia
- ogródek
- pokój
- przedpokój
Motywy:
- łiii!
- dla zasad
- bo było i było ciekawe
- mniam
Wskazówki:
- warzywa nie zdążyły dotrzeć do ogródka, choć ładnie pachniały, to dotarły jedynie do worków na bioodpady
- ten, kto je zeżarł, niczego nie robił dla zasad
- warzywa opuściły przedpokój, ale do kuchni nie trafiły nigdy, żadnych potraw z nich nie będzie
- nie wiemy, czy smakowało, wiemy że było
Kto, gdzie i dlaczego zjadł sadzonki? W sprawdzatorze podaj imię, miejsce (jak w zagadce) oraz powód (jak w zagadce), bez przecinków.
* Pies to nie jest zabawka. To źródło miłości, bezwarunkowej, silnej, nie zawsze idealnej. Przemyśl, zanim weźmiesz psa, bo zabawne momenty to są momenty, dłuższe, krótsze, ale momenty. Są też zobowiązania, świadomy proces zrozumienia jego potrzeb i wplecenia ich w wasze wspólne życie, koszty, kiedy pies zachoruje, w przypadkach nagłych i przewlekłych te koszty mogą być naprawdę wysokie. Jeśli chcesz poznać pieska, ale bez zobowiązań, weź schroniskowca na spacer. Dla Ciebie to chwila, dla niego to może być najjaśniejszy moment w roku. Wiesz, że psy śnią, rozważają swoje życie i mają marzenia i wspomnienia? Mlaszczą, chrapią, kochają i zazdroszczą. To nie jest tak, że mieszkanie w bloku jest za małe dla psa. No chyba że mieszkasz na 20 metrach i chcesz doga albo bernardyna. To nie jest tak, że serce może być za małe dla psa, one mają magiczne zdolności rozciągania serca, cierpliwości i uważności na świat. Dla psa ważne jest kilka fajnych aktywności, spacer, na którym może bez pośpiechu powęszyć i poczucie bezpieczeństwa. I człowiek, który odmieni jego los.
Możesz sprawdzić swoje rozwiązanie zagadki w serwisie
certitude.