Przez wieki rzeka Prosna w okolicach Wieruszowa służyła mieszkańcom, głównie rolnikom, jako miejsce do pojenia bydła, czasem do kąpieli. W pradolinie rzeki były pola łąki i pastwiska. W czasie zaborów Prosna była rzeką graniczną między zaborami, kontrolowaną przez żandarmów pruskich i rosyjskich. Po roku 1920 bezgranicznie już służyła mieszkańcom, mogli z niej korzystać i się cieszyć.