Krótki opis zabytków
W skład zespołu klasztornego oo. franciszkanów wchodzą: 1) kościół p.w. św. Stanisława Biskupa i Męczennika, którego najstarsze fragmenty pochodzą z XIII wieku, i 2) klasztor, którego najstarszą część wzniesiono w XIV wieku. Obiekty wspólnie wpisano do rejestru zabytków w 1930 roku.
Kościół ufundowany został przez księżną Jolantę w 1256 roku i początkowo była to konstrukcja drewniana. Już rok później zaczęto jednak wznosić kościół murowany. Ów murowany kościół pierwotnie składał się z dwóch części, które obecnie stanowią prezbiterium i boczną kaplicę. Również klasztor z początku był z drewna i pierwotnie zajmował jedynie miejsce, w którym dziś stoi skrzydło zachodnie klasztoru.
Współcześnie kościół składa się z: 1) trzech naw i prezbiterium, 2) kaplicy Męki Pańskiej i kruchty (od północy) oraz 3) dodatkowych budynków (od południa). Klasztor z kolei jest obecnie konstrukcją dwupiętrową, zabudowaną w kształcie kwadratu, z krużgankami otaczającymi ogród znajdujący się wewnątrz murów klasztoru.
W latach 2017-19 przeprowadzono szereg prac konserwujących i renowujących kościół i klasztor franciszkanów.
Więcej szczegółów na temat zespołu klasztornego znajdziecie w opisie zarchiwizowanej skrytki.
Informacje o skrytce
- Mikrus został umieszczony w pewnej odległości od kościoła. Z miejsca ukrycia kesza widać mury naw, prezbiterium, kaplicy i kruchty. Z tej perspektywy klasztor schowany jest właściwie w całości za kościołem.
- Okolica potrafi być ruchliwa, więc uważajcie. Kesz nie jest wymagający - można wszystko załatwić szybko.
- W skrytce nie ma nic do pisania.