Je werkt niet iedere dag samen met de grootste bands uit de muziekindustrie, omdat je de vertrouwde fotograaf bent – maar dit is wel het leven van Ryan Russell, een fotograaf in de muziekwereld van Seattle/Bellingham, Washington. Als Ryan niet op pad moet voor een foto-opdracht roostert hij koffie en helpt hij een plaatselijke onderneming reclame te maken voor hun koffie. Nog niet zo lang geleden ontdekte Ryan geocaching en hij viel ons op, dus we waren nieuwsgierig naar zijn verhaal:

Voor hen die jou niet kennen, kun je een korte samenvatting geven over jezelf?

Hoi, ik ben Ryan Russell. Ik zit al meer dan 20 jaar in de muziekindustrie en fotografeer bands zoals Paramore, Death Cab for Cutie en My Chemical Romance. Ik ging 7 jaar geleden met (semi)pensioen in de muziek en begon met werken in het branden van koffie in Bellingham, Washington.

Waarom maak je foto’s? (Een best existentiële artiestenvraag, dit)

Of ik nu in een keldershow sta met 100 mensen in een ruimte voor 20, in een arena geschikt voor meer dan 10.000 mensen of in een verlaten benzinestation in niemandsland, ik wil altijd vastleggen waar ik op dat moment ben. Het meeste van mijn werk richt zich op foto’s die uit het leven gegrepen zijn in plaats van maken van conceptueel werk in een studio. William Eggleston maakte geweldig werk uit alledaagse taferelen, terwijl Charles Peterson de rauwe intensiteit en het chaotische karakter van live optredens weergaf. Beide fotografen hadden een grote invloed op de esthetiek in mijn fotografie.

Hoe ben je begonnen in de muziekfotowereld?

In de vroege jaren 2000 bouwde ik websites voor plaatselijke bands in Birmingham, Alabama waar ik opgroeide. Eén van de grotere plaatselijke bands uit die tijd tekende bij een platenlabel en vroeg mij of ik een site voor ze wilde maken. Ik begon rond die tijd ook met studeren, besloot een fotografiecursus te nemen en kocht een camera om de shows vast te leggen, eigenlijk alleen om vulling voor de site te hebben. Ze begonnen als voorprogramma voor grotere bands en ik zou zo beide bands kunnen fotograferen. Die grotere bands begonnen me ook in te huren om hun foto’s te maken en zo werd het in de loop der jaren steeds groter. Tegen de tijd dat ik in 2006 afstudeerde, schoot ik albumhoezen en tijdschriftcovers en realiseerde me dat ik dit als werk wilde doen.

Wat vind jij dat mensen moeten weten over het roosteren van koffie?

Het is eindeloos fascinerend hoe erg kleine veranderingen een grote invloed kunnen hebben op de uiteindelijke geroosterde koffie. Eén van mijn favoriete onderdelen van koffie is hoe het verwerken van de geoogste koffie de uitkomst kan beïnvloeden. Boerderijen hebben verschillende methodes om het velletje en het slijm van koffiebonen te verwijderen, voordat ze de “groene” koffie naar de branders exporteren. Je kunt een koffieplant van dezelfde variëteit uit hetzelfde perceel op dezelfde boerderij nemen en deze op drie verschillende manieren verwerken, nadat je ze geoogst hebt en elke koffie zal helemaal anders smaken nadat het geroosterd en gezet is.

Hier bij HQ horen we graag hoe iemand is begonnen met geocachen? Wat is jouw beginnersverhaal?

Ik had een paar vrienden die al in 2007 geocachten en me uitlegden wat het was. Ik maakte toen wel een account en keek een beetje rond, maar ik kocht toen nooit een GPS om er ook daadwerkelijk een paar te vinden. Spoel vooruit naar vandaag de dag: mijn schoonmoeder nam haar kinderen op een Montessorischool graag mee geocachen en vertelde hierover rond Kerst 2022. Mijn vrouw en ik hebben een peuter en ik dacht: wat een leuke activiteit om als gezin te doen. We besloten het nieuwe jaar te beginnen met het vinden van onze eerste geocache (GC9XDHC) op Nieuwjaarsdag en zijn sindsdien verslaafd.

Wat is je favoriete geocachemoment tot nu toe?

Zeker weten een bezoek aan The Switchboard. Mijn vrouw, peuter en ik gingen naar Seattle om het Nieuw Maanjaar te vieren en brachten deze cache een bezoek. De eerste keer dat we een gigantische cache bezochten en mijn peuter vond het zo spannend om hem open te maken. De complexiteit van het gebruiken van de kabels van het schakelbord om een puzzel op te lossen was zo leuk. En daarbij wordt de puzzel opnieuw versleuteld na iedere bezoeker die hem opent, samen met een andere vooraf opgenomen boodschap die je aan het begin instructies geeft (ik kreeg Roz uit Monsters Inc, waarbij de CO me later vertelde dat het de echte stemacteur was). The Switchboard is ook een minibieb en onze peuter koos een boek over dinosaurussen uit en sindsdien is ons huishouden in de ban van de dinosaurus.

Klik hier om het volledige interview in het Engels te lezen.